All for Joomla All for Webmasters

Hoofdstuk 5

Mensen die snel rijk worden zijn dan ook snel verdacht van het bezit van een Tuyul.

De meest belangrijke geesten zijn toch wel de vooroudergeesten.

Zij vormden de schakel tussen de mensen op en de goden in de bovennatuurlijke wereld.

Al deze wezens en geesten, richten zich vooral op de mensen, maar de Jinns, waren zo en nu ook aan de beurt, gelukkig stonden vele insecten aan de kant van de Jinns en zo kwam het nog al eens voor dat, er een Weiwees was die flink gestoken werd, als hij het had gewaagd de Jinns te treiteren.

Het hele hoofdstuk ging hier dus over.

Ik voelde me weer moe en leeg, het was net of het boek, een groot deel van mijn energie wegnam, ook deze keer weer.

Veel energie om daar over na te denken had ik niet meer, dus besloot ik maar om naar bed te gaan.

Ik had er geen kracht meer voor, en terwijl ik bezig was met het op de plaats zetten van enkele stoelen.

Hoorde ik een hels kabaal in de keuken en het blazen van een kat, wat nu weer dacht ik, het lijkt hier wel een gekken huis.
Toen ik de keuken binnen kwam rennen, zag ik nog net een kat door het kattenluikje naar buiten gaan, ik wilde er meer van weten dus opende ik snel de buitendeur om te kijken wat er nu weer aan de hand was.

Ik kon nog net een glimp opvangen van een kat die ergens achteraan rende, wat het was weet ik niet, ik kon het namelijk niet goed zien maar dat het geen gewoon muisje was dat kon ik zo wel zien.

En weg waren ze, ik besloot maar weer naar binnen te gaan en mijn bed op te zoeken wat ik dan ook deed.

De volgende morgen toen ik beneden kwam en de kamer binnen kwam lopen vloog ik bijna onderuit, ik kon me nog net grijpen aan de deur gelukkig maar anders was ik op mijn snuit gevallen.

De hele vloer lag bezaaid met houtblokken wat is er hier in hemelsnaam aan de hand!!, vloekte ik luid, ik was ook nog met mijn teen tegen een van die houtblokken geknald en echt prettig voelde dat ook niet aan.

Ik plofte neer op een stoel en wreef over mijn pijnlijke teen, wie heeft die blokken daar neergesmeten, het was toch niet een van mijn kinderen?.

Ik kon me geen reden bedenken waarom mijn kinderen dat gedaan zouden hebben.
Maar de buitendeur zat nog op het slot, de kinderen liggen nog in bed want het was zaterdag, en dan slapen ze meestal uit, maar wie kan het anders gedaan hebben?, alle blokken die in de houtbak lagen, lagen nu op de grond verspreid.

Ze zijn er niet vanzelf uitgesprongen neem ik aan, dacht ik bij me zelf, ik wilde het ook weten ook.
Dus hinkelde ik naar boven en ging de kamer van de Nick binnen, Nick!!, riep ik zachtjes…. Nickkk, als antwoord kreeg ik een murmelend geluid.

Nick riep ik iets luider, huhh wat is er, mompelde hij, ik vroeg heb jij al die houtblokken in de kamer gegooid, houtblokken??, in de kamer?, ikke!!, pfff echt niet, waarom zou ik dat doen.

Ja, inderdaad dat vroeg ik me ook al af, maar jij weet er niets van dus, nee ik niet, en hij draaide zich om en sliep weer verder.

Oké…., dan zal ik het Marieke ook maar even vragen, zei ik harop, Mmm, hoorde ik nog, ik sloot de deur en ging naar de andere kamer, daar stelde ik dezelfde vraag, maar ook Marieke wist van niets.
Ik begreep er nu helemaal niets meer van.. geen ene moer, ik hinkelde weer naar beneden met mijn pijnlijke teen, nam weer plaats op een stoel, en besloot eerst de dokter te bellen om een afspraak te maken, ik had geluk ik kon nog deze middag terecht, mooi dacht ik toch nog iets wat mee zit.

Na het opruimen van de puinhoop werd het echt tijd voor mijn eerste bak koffie, en een boterhammetje.

Mijn maag knorde alsof het een varkentje was.
Het was al bijna 12:00 uur, over 2 uurtjes moest ik al bij de dokter zijn, mag nog wel opschieten dacht ik, direct na het eten dook ik onder de douche.

Ik kon nog net naar de bouwmarkt voor een nieuwe wc bril, en dan meteen naar de dokter dacht ik, een nieuwe bril had ik snel gevonden, ik besloot een kunststof bril te nemen, afrekenen en toen snel naar de dokter.

Ik was keurig netjes op tijd, 4 minuutjes te vroeg, na 10 minuten in de wachtkamer, te hebben doorgebracht was ik aan de beurt, ik vertelde de dokter mijn problemen, hij keek me wel een beetje vreemd aan.

Bloeddruk, hardslag en nog wat andere dingen werden door hem bekeken, nou zo te zien is alles prima in orde hoor.

Ik denk dat je teveel hooi op je vork hebt genomen, en dat in combinatie met de griep, ik zal je wel een receptje voor schrijven dan ben je zo weer de oude, en doe het maar een paar dagen rustig aan.

Na een bezoekje aan de apotheek keerde ik weer huiswaarts, ik was bekaf en besloot om maar even een middag dutje te doen, ik had mijn werkgever al gebeld dat ik nog een paar dagen rustig aan moest doen, omdat ik me nog helemaal niet lekker voelde.

Ik slikte mijn eerste pilletje en 20 minuten later lag ik in mijn bed, en even later sliep ik als een roos.
Toen ik een paar uurtjes later weer wakker werd voelde ik me vreemd, ik had een wazig gevoel in mijn hoofd, het was een gevoel dat moeilijk te omschrijven was, maar het leek wel of er een mistbank in mijn hoofd hing.

Ik ging rechtop zitten en probeerde na te denken, wat niet echt lukte, ik besloot om uit mijn bed te stappen en naar beneden te gaan, daar aangekomen plofte ik in mijn stoel, na ongeveer 10 minuten verdwaast rond gekeken te hebben besloot ik maar een bak koffie te zetten, misschien knapte ik daar wel van op.

Toen ik even later de geur van de vers gezette koffie rook, wandelde ik naar de keuken om mezelf een bakje in te schenken.
Heerlijk zo’n bakje koffie mompelde ik toen ik 5 minuten later mijn eerste slokje koffie proefde.

Terwijl ik genoot van de koffie bedacht ik me dat ik de bril van de wc nog moest vervangen, direct na de koffie is dat mijn eerste klusje, Marieke had al weer geklaagd, ik zelf maakte meestal gebruik van de wc boven.

Ik zocht wat gereedschap bij elkaar om de klus te klaren, opende de deur van het toilet, mijn ogen zochten de bril maar vonden hem niet.

De bevestiging beugels zaten er nog wel aan, ik stond er niet te lang bij stil en monteerde netjes de nieuwe bril.

Het viel mij op dat er hier en daar wat plukjes mos op de grond lagen.

En het voelde vers aan, en dat midden in de winter, vreemd!!!.
Na het klaren van de klus ruimde ik weer netjes mijn gereedschap op zodat niemand er over heen zou struikelen.

Ik was net klaar met deze klus of de volgende klus stond alweer te wachten, koken!!, tja… we moeten toch eten, en omdat ik weinig puf had om te koken maakte ik macaroni dat is lekker en gemakkelijk en snel te maken.
Een klein uurtje later zaten we aan tafel, wat heb je met die wc bril gedaan?, vroeg ik aan Nick.

Wc bril? Ik heb geen wc bril gehad vertelde hij, of heb jij hem eraf gehaald?, vroeg ik aan Marieke, nee!! ik heb dat ook niet gedaan ik weet niet eens hoe dat moet.

Volgens mij denken jullie dat ik ze zie vliegen!!.

Maar!….. Een ding is zeker en dat is dat ik die bril er niet heb afgehaald, dus een van jullie heeft het gedaan, wie zou het anders gedaan moeten hebben? Of houden jullie me voor de gek?.

Ik hou best wel van een grapje maar nu vind ik het niet meer grappig, ik maak de laatste dagen alleen maar van die maffe en vreemde dingen mee.

Dus wie heeft het gedaan?, ik wil het nu weten.

Zeg het maar eerlijk, nou kom op wie???, beide kinderen ontkende het met volle overtuiging.

Maar ik was nog niet helemaal overtuigd, jajaaa, die bril is er van zelf af gesprongen, kreeg pootjes en is weg getrippeld, nou jullie kunnen me veel wijs maken maar daar trap ik niet in.

En als jullie het niet gedaan hebben, wie heeft het dan gedaan, een inbreker zeker haha, die vond dat wij zo’n prachtige waardevolle bril hadden en hem daarom maar heeft gestolen.

Haha echt niet… daar geloof ik dus niet in, dus kom er maar mee voor de dag.

Nou ik had dat beter niet kunnen zeggen, hun ogen schoten vuur, dat ik durfde te twijfelen aan hun woorden, en hen niet wilde geloven.

Dit terwijl ze echt de waarheid vertelde, ze zworen het op alles wat er maar te bedenken viel, ze hadden de bril niet van de pot hadden gehaald, punt uit.

Tja, er zat niets anders op, dan dat ik ze moest geloven.

Ik begreep er helemaal niets meer van, en begon nu toch echt te denken dat er iets met me aan de hand was.

Een bril die in rook was opgegaan dat kan echt niet.

Ik kreeg er hoofdpijn van, ik nam twee aspirines spoelde ze weg met een beetje water, brrr, gadverdamme… wat was dat smerig, als het maar werkt dacht ik.
Ik probeerde mijn gedachten tot rust te brengen die wc bril liet me niet los.

Daarom besloot ik morgenvroeg het hele huis uit te kammen, en als het moest ook nog de hele tuin die bril zou boven water komen koste wat het kost.

Maar nu duik ik het bed in, ik was kapot had knallende koppijn, ik zag ze vliegen en dacht dat ik gek geworden was.
Ik kon er echt niet meer tegen, even later lag ik in bed draaide me op mijn linker zijde, even later draaide ik me op mijn rechterzijde en weer terug op mijn linkerzijde, en weer even later lag ik op mijn rug.

Pffff, lekker…. klaarwakker lag ik in het donker te staren, die stomme rotbril dacht ik mijn hele avond naar de malle moeren, en nu kan ik ook nog niet slapen ook, na een half uur woelen en rondkijken in een donker kamer besloot ik maar weer op te staan.

Warme melk met honing dat zou vast wel helpen, ik opende de koelkast, tja dat was natuurlijk te verwachten er stond geen melk meer in, grrr.
In het halfdonker liep ik naar de kelder toe opende de deur, plotseling zag ik in het halfdonker iets uit de kelder springen, en weg was het, even later hoorde ik het kattenluik dicht vallen.
Met een bonkend hart in mijn keel stond ik daar de deurklink nog in mijn hand, mijn benen begonnen te trillen en te beven.
Ohw God!! ik moet zitten dit gaat niet goed dacht ik nog.
Ik strompelde naar een stoel en plofte er in neer.

 

EINDE HOOFDSTUK 5

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.