All for Joomla All for Webmasters

Hoofdstuk 41

Bij de derde toren viel mijn oog op de vloer van de toren, door de storm was hier de rommel op de meeste plekken juist weggespoeld, er was een gedeelte van een mozaïek vloer tevoorschijn gekomen.
Ik besloot de gehele vloer te ontdoen van de rommel, om te kijken wat voor een vloer er tevoorschijn zou komen.
Ik ging naar beneden om een bezem te zoeken, ik vond er ook nog een, maar hij zag er wel heel anders uit dan zoals ik ze kende, het had meer weg van een mop, maar met dit ding zou het vast ook wel lukken.
Na een kwartiertje zwoegen, had ik de vloer redelijk schoon, een prachtige vloer was tevoorschijn gekomen.
Maar met een vreemd patroon, hier en daar stond een soort strepen, rechte en kromme, ik kon er echt niets van maken.

Ik liep naar beneden om een stuk papier te halen, dan kon ik een schets maken van de vloer.
Voor mij stond het vast, de vloer bevatte een aanwijzing, maar welke??
Toen ik op zoek was naar een stuk papier in mijn koffer, kwam Nick naar me toe lopen, wat ben je aan het doen pap?.
Ik vertelde hem van de vreemde vloer, Nick was meteen geboeid, ik ga met je mee pap, ik wil die vloer wel eens zien.
Samen met Nick ging ik weer naar boven, ook Nick kon er geen soep van koken, ik heb geen idee wat het is, maar waarom teken je dat na, we hebben een foto toestel bij ons.
Verrek dat is waar dat ik daar niet aan gedacht heb Nick, ik haal hem wel even pap, voordat ik is goed kon zeggen was Nick al via de steile trap onderweg naar beneden.
Toen hij een tijdje later terug kwam was Marieke ook meegekomen ook zei was nieuwsgierig.
Nick maakte een paar foto’s van de vloer, zullen er onder die andere torens ook van die vloeren liggen kwam Marieke tussenbeide.
Verrek!! Daar had ik nog niet eens aan gedacht, laten we snel gaan kijken schreeuwde in enthousiast, ik pakte de bezem en rende over de brug naar de tweede toren, ik haalde de bezem er een paar keer over heen en ook hier kwam er een prachtige vloer tevoorschijn.
Hij leek op de vorige maar was toch iets anders, vol verwachting maakte ik ook deze vloer helemaal schoon, en ja het klopte, deze vloer was inderdaad een tikkeltje anders.
Het kasteel had acht torens, de rest van de middag waren we bezig met het schoonmaken en fotograferen van de acht torens.
Toen we bij ons avondeten alle foto’s aan het bekijken waren, waren er veel nieuwsgierigen, het vreemde van alles was wel dat geen van de bewoners van het kasteel deze vloeren was opgevallen.
Het enige wat opviel was dat elke vloer anders was, echter op alle foto’s stond een cirkel, met een x erin, de doorsnede was ongeveer tien centimeter.
Ik had geen idee wat die x voor stond, jammer dat we die foto’s niet uitkunnen printen, dan konden we ze naast elkaar leggen, nu moeten we steeds van de ene naar de andere foto gaan.
De rest van de avond gingen de vloeren door mijn hoofd, wat betekende al deze streepjes, zelfs toen ik op bed lag gingen er nog allerlei gedachten door mijn hoofd.
De volgende morgen werd ik wakker met nog steeds die vloeren in mijn hoofd, wat het ook betekende ik zag het niet.
Jammer dat ik geen groot vel papier had van een paar meter doorsnede dan kon ik de tekeningen op ware grote natekenen of mompelde ik overtrekpapier zou nog beter zijn.
Misschien dun papier, ik vroeg aan een bewoner of ze in dit kasteel ook papier hadden van vier meter doorsnee, ze keek me aan met een blik waar heb jij het over.
Niet dus… niet dat ze geen papier hadden, maar dat waren kleine en dikke vellen, en veel hadden ze er daar niet van dus het idee van een groot vel papier van vier meter doorsnee kon ik wel in de prullenbak gooien.
Ik staarde een beetje in gedachten verzonken in het rond, er zou toch een manier moeten zijn, wacht een even… ik kreeg ineens een idee toen ik richting Vrouwe Arabella keek, toen ze met een doorzichtige sjaal om haar hoofd voorbij kwam lopen.
Dat zou ook kunnen in plaats van papier, stof natuurlijk!! dat ik daar niet eerder op gekomen ben.
Tien minuutjes later stond ik bij de kleermaker op de stoep, zijn werkplaatsje lag tussen de bakker en de smederij.
De kleermaker was er niet dus vroeg ik aan de smid waar de kleermaker was, de smid was bezig met het beslaan van een paard.
Hij vertelde dat de kleermaker hier net nog was geweest, na een paar minuutjes gewacht te hebben kwam de kleermaker er aan wandelen.
Ik vroeg aan hem of hij een stuk doorzichtige stof had van vier meter doorsnede, liefst rond, ik legde aan de kleermaker uit wat en hoe ik het wilde, de kleermaker zou kijken wat hij kon doen.
Als ik over een uurtje terug zou komen, in die tijd zou hij kijken of er een stuk stof in deze grote te vinden was, en anders zou hij wat kleinere stuken aan elkaar maken.
Omdat ik nog al haast had, stond ik binnen een uur al weer bij de kleermaker op de stoep, met een brede glimlach vertelde hij mij dat het gelukt was.
Opgetogen ijlde ik me naar de torens, uit een koffer had ik een viltstift opgediept, die me nu goed van pas kon komen.
Marieke die ik onderweg naar de toren was tegengekomen, ging ook mee, ze was al net zo nieuwsgierig als ik.
De lap werd op de vloer gespreid, de lap paste precies op de vloer, dat kon gewoon niet beter.
De streepjes op de vloer schenen prachtig door de lap, met de stift overtrok ik alle lijntjes, ook het cirkeltje met het kruis erin.
Bij toren twee wilde ik het zelfde doen, ineens begreep ik waar de cirkel met het kruis voor was, het was een soort richtpunt, ik legde het getekende kruis op het kruis die in de vloer zat.
Weer trok ik alles over, bij toren zes viel het ons op dat er een patroon tevoorschijn kwam, met enkele vreemde tekens.
Bij toren zeven en acht werd het patroon een geheel, er waren acht kleine cirkels te zien, in een wirwar van lijnen, in de acht cirkels die ongeveer vijf centimeter in doorsnede waren zat een vreemd symbool.
Het lijkt wel op die stenen cirkels die een buiten het kasteel lagen, deze grote stenen cirkels waren vanaf een van de torens erg goed te zien, we liepen meteen naar de des betreffende toren toe.
Maar door de schemer van de invallende avond konden we het niet meer goed zien, morgenvroeg zouden we een tweede poging wagen.
De volgende morgen stonden we al vroeg in de toren, de eerste zonnestralen schenen over het prachtige landschap, de zee fonkelde in de betoverende stralen van de zon.
En inderdaad de grote stenen cirkels kwamen overeen met de tekening op de stof, we moeten daar naar toe Marieke, wie weet vinden we daar een oplossing, of een hint waar de sleutel verborgen is.
Na het ontbijt wandelde we richting de stenen cirkels, deze cirkels leken veel op de stenen van Stonehenge, die we in onze wereld hadden.
Het verschil was dat deze cirkel redelijk nieuw was en veel completer en mooier, de stenen stonden hier in vier grote ringen, en in het midden lag een grote platte ronde steen.
De cirkel was ongeveer vijventwintig meter in doorsnee, in de buitenste ring stonden de grootste en hoogste stenen, tussen elke ring zat een ruimte van ongeveer twee meter.
In het midden van de vier ringen lag een grote ronde steen, die ongeveer vier meter doorsnee had.
Als je een touw zou spannen van het midden van de ronde steen, naar de bovenkant van een van de stenen in de buitenste ring dan zou de andere stenen van de binnenste ringen daar precies onder passen.
Toen we dichterbij kwamen lopen, merkten we pas hoe indrukwekkend deze cirkels waren, toen ik van de toren naar de cirkels keek leken ze een heel stuk kleiner.
Ik werd er een beetje stil van, het enige wat ik kon uitbrengen was wow!!
Je voelde een vreemde energie als je zo door de cirkels liep, na een tijdje kwamen we bij de grote platte steen in het midden van de cirkel, het eerste wat me opviel was een uitgehouwen cirkel, met daarin een x, de cirkel was ongeveer tien centimeter in doorsnee.
Ik herkende deze cirkel onmiddellijk, omdat ze ook op de acht vloeren stonden die we eerder hadden overgetrokken op een groot stuk doorzichtige stof.
De cirkels met daarin de x, waren richtpunten, ik haalde het stuk stof uit mijn rugzak en legde het vervolgens op de grote steen, de cirkel met de x legde ik op de cirkel met de x van de steen, de cirkel had dezelfde grote.

I

EINDE HOOFDSTUK 41

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.