All for Joomla All for Webmasters

Hoofdstuk 33

Niemand had ook maar enig idee wat er zou gebeuren, vandaar deze actie, ik fluisterde een van de Riders wat in het oor en even later was hij verdwenen, het duurde niet lang of hij was terug, hij had Torin het boek op mijn verzoek opgehaald.
Ik vertelde Torin op een zachte toon wat ik allemaal daar in het donker zag, hij luisterde maar ik kreeg geen antwoord, ik voelde me net een verslaggever bij een voetbal wedstrijd.
Ik zag dat het groepje richting steen in het midden van de cirkel ging, daar werd een nieuwe cirkel gevormd, de vier in de donkere pijen stonden aan de steen aan elke zijde een, de trommels werden luider.
Ineens verstomde de trommels, de mensen in de middelste ring bogen drie keer, en gingen toen ook op hun knieën.
De trommelaars begonnen een vreemd ritme te slaan, in het midden draaide de vier in de donkere pij zich met de rug naar de steen, ze bogen drie keer en knielden, met de rug naar de steen, de trommelaars hielden er ook mee op, en knielden neer.
Er volgde een doodse stilte, er gebeurde niets meer, alle mensen in de pij, zaten op hun knieën met de handen op hun schoot.
Ik zat me net als de rest denk ik, af te vragen wat er zou gebeuren, het duurde niet lang of het werd ochtend, de zon kwam op en de eerste zonnestralen verlichte de houten palen, er verscheen een vreemd patroon van lijnen op de grond.
De vier trommelaars stonden op en liepen naar de steen, ook zei gingen met de rug naar de steen staan.
Er klonk een korte roffel, de vier in de donkere pijen opende het boek, ze lazen luid voor uit hun boeken.
Weer klonk er een korte roffel, iedereen stond op en boog drie keer richting steen, de trommelaars begonnen een feestelijk ritme te staan, de vier mensen in de donkere pij draaide zich om en bogen ook drie keer.
Toen bestegen ze de steen, daar gingen met de rug tegen elkaar staan, haalde een hoorn tevoorschijn en bliezen erop, dit drie keer.
Ik hoorde dat iedereen begon te zingen, het klonk al net zo vrolijk als de trommels, de zang werd luider, ineens werd het stil.
Toen klonk er weer een kort geroffel, en alle pijen vielen tegelijk op de grond, in de buitenste kring waren het allemaal vrouwen met langen blonde haren in bonte kleding.
In de binnenste ring waren het allemaal mannen met donker haar, in geel getinte kleding.
De trommelaar sloegen een vrolijk ritme, en iedereen begon te dansen, er werden paren gevormd en iedereen was uitbundig.
Toen werd er een lange rij gevormd de trommelaars liepen voorop, de rest volgde, en in een lange rij liepen ze in de richting waarvan ze waren gekomen.
Ik vond het maar een vreemd gebeuren, Torin die tot nu toe stil was geweest en alles had aangehoord vertelde in het kort dat dit druïde rituelen waren, de hoorns werden geblazen om de langste dag van het jaar te verwelkomen, ze noemen dit de zomerwende.
Het opkomen van de zon was zeer belangrijk, als de zon belemmerd word door bewolking dan was dat geen goed teken, en zouden dan weer vele rituelen moeten volgen om de negatieve krachten om te buigen in positieve krachten.
Ik besloot terug te gaan naar het kamp, het was een kort nachtje geworden, en het zou vast een lange dag gaan worden, na het ontbijt werd het kamp weer opgebroken en ging het weer verder.
Nog ongeveer twintig dagen en dan zijn we waar we wezen moeten vertelde Faolan, we reden regelmatig samen, en spraken dan over van alles en nog wat, soms waren er lange momenten van stilte en genoten we van het landschap, of waren we diep in onze gedachten verzonken.
Nog tien dagen rijden en dat is nog een heel eind Faolan, ik ben benieuwd wat ons nog te wachten staat, kan me niet voorstellen dat alles zo rustig blijft.
Ik vind het niet erg hoor Khemron, laten we blij zijn dat het tot nu toe zo rustig blijft.
Toch moeten we waakzaam blijven Faolan, ik heb het gevoel dat er wat gaat gebeuren, en dat gevoel heb ik tot nu toe eigenlijk niet gehad.
Faolan gaf het bevel om te stoppen, even later waren alle Riders van hun paard geklommen, eindelijk een moment van rust.
Paardrijden in deze prachtige natuur is heerlijk, en ik genoot er elke dag van, maar aan het eind van deze lange dagen had ik vaak geen fijn gevoel in mijn billen en rug
Er werd van deze gelegenheid gebruik gemaakt om de koppen bij elkaar te steken, de grote kaart werd er bij gepakt, en op de kaart werd gekeken waar we ongeveer waren en welke eventuele gevaren er om ons heen waren, in welke vorm dan ook.
Daar zitten de ????, en dat is het land van de???, Faolan wees een route aan die volgens hem veilig was.
Torin werd geraadpleegd, zijn advies was om waakzaamheid in acht te nemen, Tja, dat had ik zelf ook wel kunnen bedenken.
Faolan, besloot de twee verkenners die ons altijd voorgingen met twee uit te breiden naar vier, ik knikte van nee, Faolan keek me verbaast aan.
Ik heb een ander plan, ik diepte een stuk papier en een pen uit mijn zak, ik zeg tegen hem we rijden altijd in een lange rij, toch?, Theolan knikte, voor ons rijden twee verkenners, Theolan knikte weer.
Jij wilde die verdubbelen, dat betekend dat er dan vier Riders voor ons rijden, volgens jou zien vier Riders meer dan twee, of niet??, Theolan bevestigde dit met een korte ja!!.
Ik stel voor de verkenners van twee naar tien uit te breiden, tien? vroeg Theolan verbaast, ik schoot er door in de lach, haha… ja! inderdaad tien.
Ik stel het volgende voor, kijk!,…zo deden we het de afgelopen dagen, ik trok een lange streep op het papier dit zijn wij in een lange colonne, ik zette twee kruisjes voor de lange streep, en dit zijn de verkenners die voor ons uit rijden.
Maar wat dacht je van dit, ik draaide het papier om, ik zette twee strepen op het papier, we rijden in twee rijen van twee, de pakpaarden er tussen, een eindje voor de twee strepen zette ik twee kruisjes, dat zijn de verkenners die voor ons rijden.
Ik zette links en rechtsvoor ook twee kruisjes, dat zijn ook twee verkenners, en dat ook, daarna zette ik rechts en links van ons ook twee kruisjes, en dat zijn de flanken, daar rijden ook twee verkenners.
Zo verkennen we een bredere strook voor ons, en mocht het gevaar van de flanken komen dan weten we dat ook op tijd, het enige wat niet gedekt is, is onze achterkant, maar ik verwacht van die kant geen gevaar.
Theolan was meteen enthousiast ik vind het een super plan Khemron, even later werden de Riders bij elkaar geroepen, Theolan legde onze plannen uit, het plan voor een betere verkenning, wil je ook nog wat zeggen heer Khemron, vroeg Theolan nadat hij onze plannen had uitgelegd.
Mannen!!, zo begon ik mijn verhaal, zoals jullie weten zijn we in het bezit van een van de drie sleutels, ik hoef jullie niet te vertellen hoe belangrijk deze sleutel is, deze sleutel moet koste wat het koste beschermd worden.
Ik ben er trots op dat ik met de beste Riders van deze wereld mag rijden, ik maakte een lichte buiging, de laatste dagen krijg ik steeds meer het gevoel dat er gevaar dreigt, vandaar dat we onze verkenning uit gaan breiden, we zullen alerter moeten zijn, succes mannen!!!!.
Theolan legde hierna de plannen uit voor het geval we werden aangevallen, met de mededeling dat we over twee uur zouden vertrekken beëindigde Theolan zijn uitleg.
Je voelde dat de spanning onder de Riders was toegenomen, iedereen was zich bewust van het belang van deze reis, toch voelde het nu een stuk veiliger aan, ik was blij dat we deze keuze hadden gemaakt.
Nog ongeveer tien dagen en dan zouden we in het land van Koning Ualan aankomen, we voelde dat het zwaar zou worden, maar hadden echt geen idee wat ons te wachten stond.
Torin had me verteld dat Koning Ualan ook wel de Rode Koning genoemd, zijn land met ijzeren hand regeerde samen met zijn vrouw Koningin Aileas wat nobel en vriendelijk betekende, samen hadden ze drie zonen en drie dochters.
Ualan de rode koning was een van de drie sleutel hoeders, als we Ualan vonden hadden we ook de sleutel, nog tien dagen en we waren er.
De volgende dag verliep zonder problemen, de verkenners werden om de paar uur afgelost, en door de Walkie Talkies waren de lijnen erg kort.
De verkenners die rechts voor reden hadden een prachtige slaapplaats voor de nacht gevonden, geheel omring door bomen en heuvels, mooier kon gewoon niet.
Er werd geen groot vuur gestookt, een paar kleine vuurtjes voor het eten en de thee, te grote vuren zouden op afstand snel opgemerkt worden, de vuren werden voor zo ver het kon afgeschermd door tenten.
Ik vond deze avonden heerlijk, het voelde als een vakantie in een ver land, eigenlijk was het dat ook wel een beetje.
Vroeg in de ochtend werd het kamp weer afgebroken, en reden we weer     verder, ik kletste wat met een Rider over ditjes en datjes, niets bijzonders eigenlijk.
Plotseling werd er alarm geslagen de verkenners hadden via de walkie talkies gewaarschuwd dat er een kolonne strijders aan kwamen.
Ik reed naar voren, Theolan keek op en wenkte me, ik reed naar hem toe, kom sprak hui op gedempte toon, ik volgde hem we reden richting verkenners, er zou een verkenner ons tegemoet komen, even later vonden we elkaar.
Er komt een lange kolonne strijders aan, vertelde de verkenner, volg me maar, een moment later reden we achter de verkenner aan, we maakte een bocht naar links en weer naar rechts, hier afstappen, we lieten de paarden achter ons.
De laatste paar meter kropen we bijna over de grond, de kleine heuvels, struiken, bomen en stenen boden ons goede camouflage mogelijkheden.
Daar wees hij, in de verte was een stofwolk te zien, ik pakte mijn kijker en keek naar de plek waar de stofwolk was te zien, zow mompelde ik in mij zelf, dat is geen kattenpis.
EINDE HOOFDSTUK 33

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.