All for Joomla All for Webmasters

Hoofdstuk 27

Ik bestudeerde de landkaart, ik wees op de kaart aan waar de oren ongeveer moesten zitten.
We besloten onze vergadering tijdelijk te onderbreken, en het gebied waar eventueel de oren zouden kunnen zitten te onderzoeken.
Een tijdje later zag je overal speurende mensen, dat zag er wel grappig uit moet ik zeggen.
Het duurde niet lang of er werd iets gevonden, er zat namelijk iets onder het zand, er werd met pijlen overal in de grond geprikt, en zo ontdekte we dat er iets onder de grond zat.
Er lag een laag zand op en we hadden geen scheppen om het zand ermee af te scheppen.
Er werd gezocht naar alles wat ook maar enigszins gebruikt kon worden als schep.
Het duurde niet lang of de contouren van iets wat op een oor leek kwam tevoorschijn, het leek op een langwerpig oor van een ezel.
Maar nergens konden we een aanwijzing vinden, ik ben bang dat we hier niet verder mee komen, toen een tijdje later ook oor twee was uitgegraven, besloten we naar de horens te zoeken.
Het koste ons weinig moeite om ook die ook te vinden, maar daar bleef het bij de bek met tanden moest ergens in het water zitten, en daar konden we niet bijkomen dus dat konden we vergeten.
De dag was voorbij gevlogen, we zaten om het kampvuur tot laat in de avond te praten over de drakenkop.
We hadden dan wel de oren en horens gevonden maar voor de rest was het geen vruchtbare dag geweest.
Langzaam maar zeker verliet de een na de ander het middelpunt van het kamp, Riders die later deze nacht wacht moesten lopen lagen al op een oor.
Langzaam maar zeker volgde iedereen hun voorbeeld.
Ook ik besloot er maar in te duiken, een uurtje later was het hele kamp in rust, de op wacht staande Riders zorgde ervoor dat iedereen met een veilig gevoel kon slapen.
Langzaam verstreek ook deze nacht, ik voelde me zo kwiek als een hoentje toen ik wakker werd, en met het gevoel dat ik vandaag bergen kon verzetten begon ik aan deze nieuwe dag.
Theolan zat al met een bak thee in zijn handen toen ik bij het kampvuur aankwam, alles goed Theolan vroeg ik opgewekt en overdreven vrolijk.
Wat is er met jou aan de hand vroeg hij met een vreemde blik, ik beantwoorde de vraag met een brede glimlach, niets hoor ik heb er gewoon zin in vandaag, en jij niet zo te zien, je kijkt een beetje zuur uit de ogen Theolan.
Ik heb de halve nacht wacht gelopen terwijl jij sliep hoor, kwam er brommend uit, ik schoot in de lach.
Het gezicht van Theolan betrok zich, wil je nog een bakje thee van mij dan?, vroeg ik vriendelijk ik gaf hem maar meteen een dikke knipoog.
Daarvan schoot Theolan ook in de lach, Marieke die kwam aanlopen keek ons verwonderd aan, wat zijn wij vrolijk zo vroeg in de morgen dan?.
Ik zeg dat wil jij niet weten krullenbol….haha, Marieke haalde haar schouders op en pakte ook maar een bak thee, even later zaten we gezellig met ons drieën thee te drinken.
Het is rustig om het kampvuur merkte ik op, en dat komt ook niet vaak voor.
Wat is het al weer broeierig warm vond ik, we krijgen zeker ander weer.
Ja, en ik denk dat we tegen de avond storm krijgen dus moeten we voor alle zekerheid het kamp op de naderende storm voorbereiden, Theolan was het die dit vertelde.
En zo geschiede het, de paarden werden van de weilanden gehaald, tenten werden beter vastgezet en zo was iedereen bezig om het kamp tegen de naderende storm te beveiligen.
Ik pakte de infraroodkijkers en alles wat elektronisch was in waterdichte tassen, voorkomen was beter dan genezen, toch?.
In de namiddag trok er een flinke storm over het dorp van Ness, onweer met flinke windvlagen en veel regen trokken over.
Ik was blij dat mijn tent waterdicht was, maar ondanks dat, was het niet echt een pretje met dit weer in een tentje te zitten, de storm raasde en raasde, en ineens was het voorbij, zo snel als de storm was gekomen, zo snel was het ook weer vertrokken.
De regen had het kampvuur gedoofd, en alles zag er treurig uit, er hing een wazige mist, de nacht wisselde de avond af, het hele kamp was in rust.
Ik lag heerlijk in mijn droge slaapzak, ik zweefde een beetje tussen het wakker zijn en slaap in.
Het voelde als een soort trance, helder beelden kwamen weer voorbij, ik zag de stenen voorbij komen, ik zag twee stenen naast elkaar verschijnen.
De twee stenen met de ronde bovenkant zweefde naast elkaar, op de ene steen stonden de negen cijfers en op de ander drie.
De steen met de drie cijfers schoof over de steen met de negen cijfers, drie van de negen stenen begonnen te gloeien, er volgde een korte flits .
De beelden in mijn hoofd waren verdwenen, ik lag nog steeds op mijn rug met open ogen naar de nok van de tent te staren.
Mijn hersens begonnen weer te werken, en ik liet de beelden die ik gezien had rustig op mijn inwerken, ik mompelde zo makkelijk kan het niet zijn.
Het bleef in mijn hoofd hangen, zo makkelijk kan het niet zijn!!, zo makkelijk kan het niet zijn!!, zo makkelijk kan het niet zijn!!.
En met die malende gedachte ben ik in slaap gevallen, tot dat Marieke mij wakker maakte, Hey slaapkop!!!, wil je de hele dag in bed blijven of zo?.
Huhh watte…, het is al middag en je ligt nog te slapen!.
Alsof ik door een wesp werd gestoken sprong ik uit mijn slaapzak, zo snel dat Marieke er van schrok, rustig!! …rustig maar pap… er is niets aan de hand.
Maar dat hield me niet tegen ik sprintte naar het kampvuur, waar iedereen me verwonderd aan keek.
Ik heb het!!, ik heb het!!, Nick keek me aan, schudde zijn hoofd…. Wat is er met jou gebeurt dan pap, moet je eens kijken hoe je kleding zit, ik keek hem verdwaast aan, en keek vervolgens naar mijn kleding, oooo sorry…. ik liep erbij als een schooier, ik fatsoeneerde haastig mijn kleding.
Ik heb het!!, wat heb je vroeg Marieke die naast me stond, ik denk dat ik de oplossing heb, het kwam er gejaagd uit, ik was onrustig en een beetje warrig.
Ik kreeg een bak thee in mijn hand gedrukt, zo…. drink die maar eerst eens op en leg dan maar eens rustig uit wat er is, want wij snappen er helemaal niets van.
Ik nipte van de hete thee, mmm….dat deed een mens goed, de thee hielp me om weer met beide voeten op de grond te komen.
Toen ik de thee op had zat ik rustig voor me uit te staren, oooo pap net wilde je van alles vertellen en nu komt er geen woord uit je mond.
Sorry Marieke, ik zuchtte een keer diep, ik zal het allemaal uitleggen beloofde ik.
Ik begon mijn uitleg met de volgende woorden, ik denk dat ik de oplossing gevonden heb ik zal het uitleggen.
In de bergen hebben we drie stenen gevonden, drie stenen van de zelfde maat, een met een ronde bovenkant, een met een vlakke en een met een puntige kant.
Op al deze stenen staan 3 getallen met daarboven een teken, de een had een gespleten tong en op elke ander stond een klauw.
In de put vonden we dezelfde stenen, alleen stonden er geen drie getallen op maar staan er negen getallen op.
Ik zag een paar Riders bevestigend knikken, ik denk dat de getallen die we op de stenen in de bergen hebben gevonden, dat deze getallen de sleutels zijn voor de stenen in de put.
En het lijkt me een goed plan om dat maar meteen in de praktijk te onderzoeken, ik stond op en liep richting mijn tent, gevolgd door iedereen die net naar mijn woorden had geluisterd.
Ik diepte uit een waterdichte tas het foto toestel, vervolgens liep ik naar de put, ik klom over de rand van de put om vervolgens met behulp van de touwladder naar beneden te klauteren.
Ik pakte mijn foto toestel en zocht naar de foto van een van de stenen uit de bergen.
Als eerste vond ik de steen met de ronde bovenkant, ik vergrote de plek waar de drie getallen stonden, mijn blik richtte zich nu naar de steen met de ronde bovenkant die in de want van de put was gemetseld.
De eerste letter zag eruit als een grote X, ik drukte op de X van de muursteen, er gebeurde niets, ik probeerde het een tweede keer alleen nu met veel meer kracht.
De Cirkel met de X schoot ineens een stuk de muur in, een gevoel van yesss!!! vloeide er door mijn heen.
Ik keek op mijn fototoestel naar het tweede getal dat op een oog leek met twee puntjes erin, ook die werd ingedrukt, het derde en laatste getal van deze steen leek op een omgekeerde V met een streep erdoor.
Het was de laatste knop van de steen in de muur, voordat ik die ging indrukken keek ik naar     boven, daar hingen een paar Riders, Marieke en Nick over de rand van de put.
Ik ga zo de laatste knop in drukken riep ik naar boven, ik weet niet wat er gaat gebeuren maar pas goed op.
Zijn jullie er klaar voor galmde het door de put, jaaaa druk maar…., met trillende hand drukte ik de omgekeerde V in.
Een vreemde trilling ging door de put, buiten hoorde ik mensen schreeuwen, ik klom meteen via de ladder omhoog, ik zag aan de andere kant van de markt allemaal Riders over de rand van de put hangen.
Ik rende er naar toe, Riders maakte plaats, uit de rand van de put was een breedte van ongeveer een meter verdwenen, uit de wand waren allemaal traptreden geschoven, er was een wenteltrap naar beneden ontstaan.
Ik ging via deze wenteltrap haastig naar beneden, naar de grote metalen deur maar de deur zat nog steeds pot dicht.

 

 

EINDE HOOFDSTUK 27

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.