All for Joomla All for Webmasters

Hoofdstuk 26

Een paar uur later dan gepland stonden we bij een van de putten, een grote bos touw lag op de grond, ik inspecteerde eerst de kap en de buitenkant van de put, misschien vond ik verborgen aanwijzingen of iets van dien aard.
Elke centimeter werd onderzocht maar we vonden niets van wat ons maar enigszins verder kon helpen.
Een van de Riders werd aangewezen om af te dalen in de put.
Na de nodige voorbereidingen, werd de Rider afgezeild, langzaam maar zeker lieten enkele Riders de Rider zakken.
Ik had de Rider een zaklamp meegegeven, ik leunde over de rand van de put om mee te kijken en eventueel aanwijzingen te geven.
Voordat de Rider de put ging onderzoeken had ik een steen in de put laten vallen, ik wachtte op de plons die zou komen maar die niet kwam, ik hoorde alleen maar een zachte bonk alsof de steen in een grote zandbak viel.
Het duurde niet lang of de Rider melde dat hij op de bodem van de put stond, en dat hij voor een grote metalen deur stond.

Een metalen deur? Wat voor een deur en hoe ziet die eruit, vroeg ik.
Hij probeerde uit te leggen hoe de deur eruit zag, hij had het over een draak, omdat ik het met eigen ogen wilde bekijken besloot ik zelf maar een kijkje te nemen.
De Rider werd omhoog gehesen, en ik werd afgezeild naar beneden, waar ik even later op de bodem stond.
Ik klikte de zaklamp aan en zag meteen de grote metalen deur, een prachtige bewerkte deur, een vlakke deur met de afbeelding van een grote drakenkop, de draak op de deur leek een klein beetje op de draak die ik afgelopen nacht had gezien.
De smid die deze deur had gesmeed was meer dan een vakman, ik had in mijn hele leven nog niet zoiets gezien, het was ook niet in woorden uit te drukken.
Ik maakte er een paar foto’s van en gelukkig zat er een flitslamp op het fototoestel.
Nadat ik de foto’s gemaakt had onderzocht ik de grot, op de bodem lag alleen de steen die ik er zelf had ingegooid voor de rest was het redelijk schoon, een beetje stoffig was het maar voor de rest lag er helemaal niets, geen bladeren, takken of andere rommel en dat verbaasde me toch wel.
Misschien dat het door de vreemde kapconstructie kwam die boven de put was gemaakt.
Ik probeerde de deur te openen, een sleutelgat was er niet te vinden of dat zou helpen een sleutel had ik toch niet, ik zocht naar aanwijzingen die me misschien meer kon vertellen over deze deur of over de sleutel die ik zocht.
Er waren geen verborgen handels of knoppen te vinden, dus de deur blijft helemaal pot dicht.
Na een grondig onderzoek liet ik mezelf weer naar boven hijsen.
Na een korte pauze was put nummer twee aan de beurt, ook hier was er geen plons te horen na het werpen van een steen.
Toen de Rider even later aan een touw in de put bungelde, vertelde hij dat hier geen deur te vinden was maar dat er wel afbeeldingen in de wand zaten.
Toen ik een korte tijd later in de put hing herkende ik de afbeeldingen meteen, het leken wel exacte kopieën van de stenen die we al eerder hadden gevonden.
De stenen met de rechter en linker klauw van de draak en natuurlijk met de gespleten tong erop.
Het enige verschil was dat er in plaats van de drie cijfers onder de klauwen of de gespleten tong die we hadden gevonden, dat er onder de afbeelding negen cijfers zaten, drie rijen van drie ronde cirkels, en op elk cirkel stond een cijfer.
Ik maakte van alle afbeeldingen een paar foto’s, dit uit diverse hoeken, voor de rest was het ook hier de bodem van de put net zoals de vorige put, het leek wel of iemand regelmatig de putten had schoongemaakt.
Een uurtje later zaten we weer in het kamp, we hadden vele vragen en ook nu weer weinig antwoorden, ik besloot net zoals de vorige keer het even te laten bezinken en me even met andere dingen bezig te houden.
Ik hield voor mezelf een soort dagboekje bij, ik had een paar schrijfblokken meegenomen, waarin ik regelmatig aantekeningen maakte.
Ik had van de vorige afbeeldingen niet alleen foto’s gemaakt, maar ook in mijn schrift een paar schetsen.
Ik was helemaal verdiept in het verhaal die ik in mijn schrift pende, toen ik een schaduw over me heen zag komen.
Ik keek op en zag Nick voor me staan, we gaan eten pap, oké ik schrijf dit even af en dan kom ik eraan.
Even later zat ik met een bord in mijn hand, ik had echt geen idee wat het was, maar het smaakte prima een soort stoofpot met veel groente en vlees.
Ik vroeg me af hoe de Riders aan al die groente kwam, het bleek dat ze een veld gevonden hadden aan de rand van het dorp waar deze groenten gestaan had.
Vond het een beetje vreemd maar het zou wel zo zijn, ik dacht er niet teveel bij na, het smaakte heerlijk en dat is het belangrijkste.
Na het eten besloot ik mijn tent maar eens op te zoeken, ik wilde even rustig kunnen nadenken.
Er ging van alles door mijn koppie, en met al die drukte om me heen kreeg ik er geen structuur in.
Maar na een uurtje of twee begon ik alleen maar onrustiger te worden, ik kreeg er hoofdpijn van, ik diepte twee pillen op uit mijn koffer om die vervolgens met en paar flinke slokken water weg te spoelen.
Ik ging boven op mijn slaapzak liggen en probeerde me te ontspannen, ik focuste mijn gedachte op compleet andere dingen voor zover dat ging.
Na ongeveer een uurtje woelen ben ik in slaap gesukkeld, na ongeveer anderhalf uurtje was ik weer wakker.
Deze power nap had me goed gedaan in mijn hoofd was het weer rustig ondanks dat er vele dingen speelde van de laatste tijd.
Ik besloot het voor vandaag maar zo te laten morgen was er een nieuwe dag.
Ik scharrelde nog wat door het kamp en maakte een praatje hier en daar, het ging alleen maar over koetjes en kalfjes, het onderwerp draken en andere zaken verbande ik naar de volgende dag.
De avond verliep rustig, de nacht die volgde ook, een nieuwe dag ontwaakte de zon prikkelde ons al vroeg in de ogen, en het duurde dan ook niet lang voordat het hele kamp in beweging was.
Een paar Riders hadden twee touwladders gemaakt een voor elke put, ik besloot dat ik vandaag beide putten nog maar eens op mijn gemak te onderzoeken.
Toen ik hier in de loop van de ochtend mee bezig was waren er twee dingen die me opvielen, het eerste wat me opviel was dat de putten zo breed waren, elke put had een doorsnede van ongeveer drie meter.
Het tweede was dat de put, wel heel erg droog was voor een put, oké door de overkapping kon er geen regen in vallen, maar er stond ook geen grondwater onder in de put.
Geen grondwater betekende waarschijnlijk dat de putten waterdicht gemaakt waren, ik kon op dit moment niets anders bedenken.
Ik prikte met een pijl die ik gekregen had van een Rider in de bodem van de put, maar ik voelde alleen maar zand.
Ik ging rustig tegen de wand van de put zitten, met mijn zaklamp scheen ik op de wand naar een in de putwand gemetselde steen.
Nadat ik een tijdje naar de grote stenen had getuurd knipte ik mijn zaklamp uit. Een tijd lang zat ik rustig onder in de put in het halfdonker voor me uit te staren.
Rustig liet ik alles de revue passeren, maar een link kon ik niet leggen tussen de putten en de stenen.
Ik besloot maar uit de put te kruipen en na een bak thee de andere put te onderzoeken.
Toen ik een tijdje in put twee had zitten te staren naar de     grote prachtige metalen deur, besloot ik de stenen in de bergen met een bezoek te vereren.
Er moest toch ergens een aanwijzing te vinden zijn zat ik me te bedenken, Theolan en een paar Riders zouden me begeleiden.
Het duurde niet lang voor we steen nummer een hadden gevonden, samen met Theolan en een paar Riders zochten we de omgeving van de steen af, elk stukje rots wat los zat werd omgedraaid.
Ik onderzocht de steen, ik trok en duwde tegen de steen maar er was geen beweging in te krijgen, ik geef het op Theolan het zal met de andere twee stenen net zo gaan denk ik.
Ik besloot dat het bij die ene steen zou blijven, we reden op ons gemak terug naar het kamp.
Later op de dag zat ik met Marieke, Nick, Theolan en een paar Riders om het kampvuur, we brainstormde over allerlei mogelijke theorieën.
Ik had de grote landkaart aan een tent gehangen, volgens Nick miste er nog wat op de kaart, de putten waren de ogen, dan hadden we nog de gespleten tong, en de beide klauwen.
Het water was waarschijnlijk als bek bedoelt, maar een draak heeft toch veel     meer dan alleen dat, ik mis de tanden, oren, neus en zijn lange nek.
Ja daar zat wel wat in vonden de meesten, ook ik was die mening.

 

 

 

EINDE HOOFDSTUK 26

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.