All for Joomla All for Webmasters

Hoofdstuk 2

Ik was eigenlijk wel nieuwsgierig naar het vervolg van het boek dat toch op een of andere manier een vreemde aantrekking kracht op mij uit oefende.

De lade van de kachel puilde uit van de as, tja had ik hem maar wat vaker moeten leeg maken, vermaande ik me zelf, ik leegde de lade voorzichtig in de groene container, om te voorkomen dat er een grote stofwolk zou ontstaan.

Wat er toen gebeurde weet ik niet echt meer, maar de lade viel uit mijn handen, alsof het zo uit mijn handen werd gerukt, en wat ik wilde voorkomen, gebeurde dus, maar nog erger dan normaal, een grote grijze wolk kwam uit de groene container omhoog, en bleef op ooghoogte hangen, mijn blik verstarde en ik kon mijn hoofd niet meer bewegen, in de grijze wolk zag ik de gespleten boom uit mijn droom, de boom stond op een grote heuvel, met een soort poort of deur eronder.

Plotseling werd de stofwolk, alsof er een grote stofzuiger in de container zat, weggezogen, zo de container in, binnen fractie was het verdwenen.

Ik had het gevoel alsof er een bom was ontploft, ik was me de rambam geschrokken.

Het was meer dan vreemd, echt heel vreemd, ik schudde een keer met mijn hoofd, alsof ik een Boze droom van mij af wilde schudden, een vreemde rilling liep over mijn rug, ik viste voorzichtig de lade uit de container en liep weer naar binnen, duf en weer helemaal in mijn gedachten verzonken.

Binnen aangekomen besloot ik eerst een extra grote mok met extra sterke koffie naar binnen te werken, en inderdaad ik knapte er van op, en voelde me al weer een stuk fitter, maar het vreemde gevoel bleef ik houden.

Een gevoel dat eigenlijk moeilijk te omschrijven was, maar het voelde vreemd en wazig, en zeker een gevoel die ik nog nooit in mijn leven had gevoeld.

Om mijn gedachten wat te verzetten, besloot ik om me maar eerst eens op het huishouden te richten.
Ik vulde de wasdroger met natte was en liet hem vrolijk draaien, vervolgens pakte ik de vaatwasser uit, en zette het beetje vuile afwas er weer in, terwijl ik zo met diverse klusjes bezig was, hoorde ik de telefoon.
Meestal als de telefoon gaat dan zijn het verkopers die me weer van alles willen aansmeren, dus echt veel haast om de telefoon op te nemen had ik niet, als het bekenden waren belde ze me vast wel op mijn mobiele telefoon.

Maar goed,nadat ik de telefoon had opgenomen, die niet wilde stoppen met rinkelen, en netjes mijn naam had gezegd, hoorde ik het krakende geluid van een omvallende boom, gevolgd door een ijzingwekkende gil.

Brr, ik kreeg er kippenvel van, wat een verschrikkelijk geluid, het geluid was hard en helder, ik schrok me wezenloos, het haar op mijn armen stond recht op, ik voelde mijn hart achter in mijn keel, een ijzige stilte volgde.

Ik hoorde helemaal niets meer, geen kiestoon of ingesprektoon, nee helemaal niets, het was muisstil.

En dat niet alleen van de telefoon, nee!!!…., alles om me heen was muis stil, zelfs het geluid van de tikkende klok hoorde ik niet meer, ik kreeg er een naar en bekrompen gevoel van.

Volgens mij heb ik wel 5 minuten met een stille telefoon in mijn handen gestaan voordat ik weer besefte wat er gebeurd was.

Wat gebeurt er toch allemaal, omdat ik me nogal grieperig voelde, gaf ik de koorts die ik waarschijnlijk had maar de schuld, ik ijlde, ik besloot maar om een flinke grog te maken, en dan maar weer het bed in te duiken.

Nadat ik de grog zo heet mogelijk had op gedronken, en een briefje had geschreven voor de kinderen, ben ik het bed weer ingedoken, en zwetend in slaap gevallen.

Ik werd wakker doordat iemand aan mijn armen zat te trekken, een van mijn kinderen, hey pap!!! wordt je wakker? Of wil je nog een dag slapen?, hoorde ik Nick zeggen.

Hè, wat? Stamelde ik uit, je hebt bijna 24 uur geslapen, vertelde hij, verdwaast keek ik mijn zoon aan of ik het in Keulen hoorde donderen.

24 uur geslapen stamelde ik, wat heb jij gedronken dan? Vroeg ik aan hem, haha ik heb niets gedronken pap, maar wat heb jij gedronken pap? vroeg Nick.

Ik legde uit dat ik een grog had gemaakt omdat ik me nogal grieperig voelde, en dat ik er niet eens zoveel rum in had gedaan.

Met een duffe kop stond ik op, trok mijn ochtendjas aan en liep achter mijn zoon aan naar beneden.

Beneden aangekomen keek ik naar het lachende gezicht van Marieke, Pap wat heb jij dan?, vroeg ze, heb je een feestje gehad?.

Nee hoor, ik heb gewoon een griepje, met koorts, ik begon al dingen te zien die er niet waren, maar het zal nu na zo veel rust wel beter gaan, maar echt fit voel ik me nog steeds niet.

Ga dan even naar een dokter zei Nick met een bezorgd gezicht, je ziet er echt niet florissant uit.

Het gaat wel weer over Nick, iedereen is wel eens een keertje ziek, maar waarom dat altijd op mijn vrije dagen moet gebeuren, dat snap ik niet.

Wil je wat drinken?, vroeg Marieke.

Jaaaa….. kwam er kreunend uit, graag doe maar, ik heb eigenlijk wel dorst!, zal ik er een boterhammetje bij maken, met kaas of zo?, vroeg ze. Ik zeg ja doe ook maar, echt honger heb ik niet, maar ik moet toch wel iets eten lijkt me.

Ja, dat is wel verstandig je lichaam heeft toch energie nodig, kwam Nick tussen beide.

Ik heb zo vreemd gedroomd vertelde ik mijn kinderen, starend naar de boterham in mijn hand, ik droom steeds over een boom die gespleten is, hij staat op een heuvel en er zit een deur of een poort onder.

En er hangt een vreemde waas om heen, het lijkt wel mist, het een vreemde droom, maar dat is het enige wat ik me kan herinneren, het gekke van die droom is, dat het in HD kwaliteit is.

In HD kwaliteit?, vroeg Marieke, wat bedoel je daarmee dan?

Nou het lijkt wel of het werkelijkheid is, of ik er echt naast sta, net zoals ik hier in de kamer sta en jullie zie, zo helder is mijn droom dus ook.
Ohw, dat is wel erg vreemd, ben blij dat ik mijn nachtmerries niet in HD kwaliteit droom, dan deed ik vast geen oog meer dicht, vertelde Marieke lachend.
Is het geluid ook in dolby surroud??, vroeg Nick en hij barste in lachen uit.

Ja jullie lachen maar, maar grappig vind ik het zelf niet zo, bekende ik.
Omdat ik me nog steeds niet lekker voelde besloot ik maar even naar het werk te bellen, met de melding dat ik me te ziek voelde om te werken.

En dat als ik me beter voelde, ik wel even contact op zou nemen in verband met de planning.

Ik keek op de klok, het was al weer avond, een hele dag verslapen, nou echt vrolijk werd ik daar ook weer niet van, ik wilde de kachel nog aansteken maar ik moest eerst hout naar binnen halen, maar morgen is er weer een nieuwe dag.

Ik besloot om mijn gedachten te verzetten, en verder te gaan met mij boek, op een of andere manier had het toch wel een bepaalde aantrekking kracht op mij.

Ik pakte het boek het leek wel of het anders aanvoelde dan de vorige keer, het leek wel of het kaft ruwer aanvoelde dan de laatste keer, maar dat zou ik me vast wel verbeelden.

Vol goede moed begon ik aan het tweede hoofdstuk van mijn boek.

Het vreemde was, dat ik net als de vorige keer, weer werd meegesleurd in het verhaal, voordat ik het wist, was ik aan het einde van het tweede hoofdstuk gekomen.

Deze keer ging het over wezens, zoals o.a. aardgeesten, volgens het boek zijn Aardgeesten onwerkelijke en subtiele wezens die weinig te maken hebben met stervelingen.

In populaire sprookjes zijn de aardgeesten verantwoordelijk voor het inleiden van de winter door de bladeren in de herfst te laten verkleuren in bruin, rood en goud voor ze afvallen.
Andere aardgeesten zijn verantwoordelijk voor ijs en sneeuw.

Ze voorzien ramen van fijne ijspatronen en doen de vingers en tenen van kinderen verkleumen.

Aardgeesten zijn altijd buiten als zon en regen samen voorkomen en de regenboog de brug vormt tussen de gewone en de elfenwereld.

Zij geven de regenboog zijn zeven kleuren.

Dan hebben we nog de Kobolden, Kobolden zijn een van de minder aangename volkeren uit het elfenrijk.
Het zijn schurken en metgezellen van de dood.

De beste periode om kobolden te zien, is Halloween.

Als ze hun huisje tussen de wortels van bomen, in grotten of in holen onder de grond verlaten.

Ze gaan dan samen met spoken op jacht op het kerkhof of halen streken uit in het dorp, waar ze de mensen proberen te verleiden tot het eten van elfenvoedsel, waardoor ze voor altijd de gevangenen van de elfen worden.

Kobolden zijn kleine, kwaadaardige, lelijke wezens die eruitzien als gedrongen mensen. Hun lach is zo vreselijk dat de melk er zuur van wordt.

Ook over de Deva’s werd geschreven. De Deva’s zijn eerder esoterische elfen die in een mystiek rijk tussen de fysieke en de spirituele wereld leven, ook het Middenrijk genoemd. Het zijn spirituele wezens met heel fijne lichamen die licht lijken uit te stralen.

De energie die door hen heen stroomt, kunt u uitbeelden als golvend haar en vleugels, maar Deva’s kunnen alle mogelijke vormen aannemen.

Hun taak is de wereld te voorzien van zijn materiële structuren en vooral om planten te laten zien hoe ze moeten groeien en welke vorm ze moeten aannemen.

Elke plant, bloem en groente heeft zijn eigen Deva.

Ook werd er geschreven over de duistere elfen, vreemd ik dacht altijd dat elfen, prachtig waren, maar volgens het boek waren er dus ook duistere elfen, die lelijk en boosaardig zijn, en ze zouden als belangrijkste doel hebben om de mens te laten lijden, zoals de Kobolden, de Banchees en de Sirenen.

Sirenen zijn waterelfen, die vaak worden afgebeeld als nimfen of zeemeerminnen, er wordt ook beweerd dat ze er ooit uitzagen als vogelvrouwen.

Hun prachtige gezang was onweerstaanbaar en lokte mannen de dood in omdat ze overboord sprongen of met hun schepen tegen de rotsen voeren als ze proberen die fantastische muziek te bereiken.

De kusten van het sireneneiland liggen nog vol met gebleekte beenderen van scheepslui. Alleen de slimme Griekse held Odyssees overleefde: hij stopte was in de oren van zijn mannen en liet zich aan de scheepsmast binden, zodat hij kon luisteren zonder te vallen voor de fatale charmes van de sirenen.

Ook de Banshees werden in het boek niet vergeten, ook zij behoorde tot de echte boosaardige. De Banshees adopteren families van zuiver Keltisch bloed en hun onaardse weegeklaag is te horen wanneer er dood of een ramp op komst is.

Hun geschreeuw zou lijken op een combinatie van het gakken van ganzen, het gehuil van een wolf en het gejammer van een verlaten kind.

 

EINDE HOOFDSTUK 2

 

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.