All for Joomla All for Webmasters

Hoofdstuk 16

Met een luid gekraak schoot hij ineens helemaal open, dat laatste ging zo vlug dat ik er zelf van schrok.

En bijna op mijn rug in de kamer lag, maar het ging goed, nieuwsgierig keek ik in de kist.
Er lagen enkele vreemd uitziende voorwerpen die ik niet kende, er lagen wat wapens zoals zwaarden, en een boog.
Er lag kleding, een soort ketting met een amulet.
We besloten alles maar te laten liggen, en morgen zou Torin ons vast wel uitleggen wat er mee moest gebeuren.
We besloten de kist open te laten, want stel je eens voor we zouden hem dicht doen en hij zou dan niet meer open kunnen.
Er zou wel een rider op wacht worden gezet, je kon nooit weten.
De klok stond op 03:55 uur tijd voor onze nachtelijke slaap, een half uurtje later was het rustig in huis, de Riders liepen om beurten wacht zoals gewoonlijk.
Een paar uurtjes later, was ik al weer precent, het was vroeg en erg rustig, ik werd wakker door een idee, door me door het hoofd maalde.
Ik besloot voor dat ik op reis ging, eerst flink in te kopen, ik was aan tafel gaan zitten met een vel papier voor me, een half uurtje later had ik mijn lijst klaar.
Ik had aan Faolan gevraagd of ik kampeer spullen nodig had, zoals een tent.
We slapen altijd onder de open lucht vertelde hij, en als het regent dan, hoe doen jullie het dan?, nou dan zoeken we een schuilplaats.
Het klonk mij niet echt overtuigend, ik liet de tent nog maar even op mijn lijstje staan, na het ontbijt stapte ik in de auto, en even later was ik op weg naar een grote zaak die alles op het gebied van kamperen verkoopt.
Ik zocht een verkoper, en een paar uur later was mijn auto vol met van alles en nog wat, ik had zelfs een oplader op zonne-energie voor de batterijen, een extra grote medicijnbox, slaapzakken voor koude en warme dagen.
Ik had alles op mijn lijst afgestreept, ik wilde alleen nog naar een drogist voor diverse soorten pillen, en dergelijke dingen je kon niet weten.
Mijn auto was echt propvol, met kampeer spullen, medicijnen, en vele moderne snufjes, zoals een paar extra infrarood kijkers.
Ook een paar alarm pistolen, met knallers en lichtkogels, en nog meer van die dingen, kortom alles wat een man nodig heeft voor een reis.
Thuis aangekomen, hielpen de kinderen mij met uitpakken, dozen, zakken, bakken en vele pakken, moet dat allemaal mee vroeg Marieke verbaast, ik zeg ja natuurlijk, maar het zit allemaal nog in hun verpakking en dan lijkt het meer.
Binnen werd alles uitgepakt, en gesorteerd, en in rugzakken gestouwd, extra kleding en ik weet niet wat allemaal nog meer.

De hele middag waren we daar mee bezig, Nick vond de pistolen wel erg interessant en kon niet wachten met het afvuren.

Faolan zat met verwondering te kijken naar al die spulletjes, het kende dat natuurlijk niet allemaal, het mes met de vele functies sprak hem wel erg aan, ik had er toch een over dus ik zeg alstublieft en ik gaf Faolan het mes.
Hij was er dolblij mee, hij bedankte me wel tien keer, het is dat de winkels al dicht zaten anders had ik voor alle Riders een dergelijk mes gekocht.
Misschien kon het morgen nog, van enkele dingen legde ik uit wat het was, en wat je er mee kon doen, vooral veel snufjes nam ik mee, je kon niet weten.
Ik had zelf een apparaatje, waarmee je een hele tijd onder water kon blijven.
Na het avond eten voelde ik Torin, even later zat ik met het boek op mijn schoot, in de kaft was nu duidelijk een gezicht te zien, van een oude wijze man, ik opende het boek, en begon met lezen.

 

 

Beste Khemron

 

Alles is klaar voor de reis die wij gaan maken, ook ik ga mee.
In de kist ligt een medaillon die moet je om hangen, het zal je beschermen en wijsheid geven.
Maak voor de rest alles wat in de kist ligt eigen.
Over twee dagen zullen jullie vertrekken, om 22:00 uur zal de reis naar het zwarte woud gaan, daar is de poort, Faolan weet de weg.
Aan de andere kant van de poort zullen de rest van de rijders klaar staan, en dan zal de reis pas echt beginnen.
Het eerste deel van de reis zal ons brengen naar het land van Ness, daar zullen we op zoek moeten naar het eerste deel van de sleutel.
Het volk van Ness bestaat niet meer, eeuwen geleden is door het stijgende water het volk van Ness verdwenen, waar het volk van Ness gebleven is, weet niemand.
Rust goed uit en regel jullie afwezigheid, in onze tijd zal de reis maanden gaan duren, maar in jullie tijd is het een paar weken.

 

Afz. Torin

 

Er viel inderdaad nog veel te regelen, een kennis zou op het huis passen en de katten verzorgen, van mijn werk had ik vakantie genomen, omdat de dokter mij dat had bevolen, de kinderen hoefden maar een week vakantie te regelen op school, omdat na die week ze al twee weken school vakantie hadden.
Ik ging nog even bij mijn familie leden op bezoek om te vertellen dat we drie weken weg waren naar een warm land.
Zo verstreek de tijd en voor dat ik het wist stonden we al bepakt en bezakt klaar voor de reis.
Ook de Riders hadden zin in een nieuw avontuur, ze hadden wel een heel saai leven gehad de laatste weken.

Alles wat in de kist van Grammar lag hadden we ons eigen gemaakt, we moesten wel lachen toen we de eerste keer in deze vreemde, maar erg mooie kleding stonden, het gekke was dat alles als gegoten zat, alsof ze onze maat wisten.
Faolan keek een beetje naar alles wat we mee namen, maar hij zei er niets van, heer Khemron zou heus wel weten wat hij deed.
Gelukkig hebben we genoeg pakpaarden vertelde hij met een glimlach.
Ik liep nog een laatste keer door het huis om te kijken of we alles goed hadden afgesloten.
Even later waren we in het donker op weg naar het zwarte woud, we liepen weer dezelfde route als naar het grijze woud, maar dan nu zonder de kist, maar wel met Marieke en Nick, die er bijzonder veel zin in hadden.
Na een tijdje kwamen we bij het veldje waar vorige keer de paarden stonden, nu was het veld leeg en verlaten, een paar honderd meter voor het bos waar vorige keer de imp’s zaten gingen we links.
Het was een hele mars tot we halt hielden, een van de Riders bootste het geluid van een nachtvogel na.
Even later klonk in de verte het zelfde geluid, maar dan twee keer kort achter elkaar en even later nog een keer.
De kust is veilig hoorde ik de Rider naast me zeggen, nog een keer werd het geluid van de vogel nagebootst en toen kwam het sein voor vertrek.
We zijn er bijna heer Khemron.
Even later kwamen we bij een donkere bosrand, uit de schaduw kwam een Rider te voorschijn, hij liep meteen op Faolan af, even spraken ze met elkaar.
Toen kwam Faolan naar mij toe lopen, de kust is veilig vertelde hij, maar we zijn niet helemaal alleen, we weten alleen nog niet wat er aan de hand is.
We gaan daarom meteen verder, en rusten later.
Even later zaten we allemaal weer te paard, en klonk het sein vertrek, ook nu waren er weer Riders vooruit gestuurd.
Ik vond het heerlijk, of de kinderen het ook fijn vonden weet ik niet omdat ze een eind achter me reden en we niet hardop mochten praten, stilte was het belangrijkste.
Het was een lange rit, en ik zag weinig de duisternis verborg alles.
Overal om ons heen klonken vreemde geluiden, het ruisen van riet, krakende bomen, geluiden van dieren, alle geluiden door elkaar zorgde voor een vreemde sfeer.
Na een uurtje rijden hielden we stil, een van de Riders die als verkenner vooruit waren gestuurd, was druk aan het praten met vele gebaren tegen Faolan.

Wat nu weer dacht ik, Faolan gaf een bevel en vier Riders gingen vooruit.
Ik reed naar voren, ik vroeg aan Fan wat er aan de hand was, dat weten we nog niet zeker, de weg is versperd door een grote boom die er op ligt.
Is er geen andere weg? Vroeg ik, ik weet alleen deze weg, bekende Faolan.
Even later kwam een van de Riders terug, de boom is te groot dat gaat ons uren kosten.
We kunnen er niet over heen, en ook erlangs gaat niet.
Er ligt aan beide zijden een brede greppel, en daar kunnen we in het donker met de paarden niet over.
En we denken dat het een hinderlaag is, legde de Rider aan ons uit.
Ik dacht even na en bedacht ineens dat ik een navigatie systeem op mijn telefoon had zitten, ik zette hem aan en bekeek de kaart, ik voerde de nieuwe weg in en legde Faolan uit dat ik een andere weg wist, hij stuurde meteen een Rider naar voren om de Riders die vooruit waren gegaan terug te halen.
Even later gingen we met behulp van een modern navigatie systeem op weg, na een paar keer links en een paar keer rechts waren we weer op de goede weg.
Het is niet zo ver meer vertelde Faolan die de weg herkende.
Daar voor ons ligt het zwarte woud, het begon al wat lichter te worden, en we zullen net voordat de zon op kwam, in het zwarte woud aankomen.

Toen we een tijdje later voor een smal pad stonden, die naar het middelpunt van het zwarte woud zou leiden, daar was de poort die ons naar de andere wereld zou leiden.
Faolan besloot dat we niet zouden rusten maar door zouden rijden tot de poort, via een smalle kronkelige weg kwamen we een halfuurtje later bij een kleine open vlakte.
De vlakte was zeker niet breder dan drie meter, aan de openvlakte zat een soort nis, daar moeten we zijn zei Faolan, hij liep de nis in, misschien 3 meter, daar stond een mega boom niet hoog maar wel erg breed.

In de schors van de boom was een vreemde uitziende cirkel, gesneden daar leek het op.
Faolan haalde een medaillon te voorschijn, drukte die op de uitgesneden cirkel, er opende zich een grote ronde poort, Faolan gaf enkele commando’s en de eerste Riders liepen met hun paard achter zich, de ronde poort binnen.

 

EINDE HOOFDSTUK 16

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.