All for Joomla All for Webmasters

Hoofdstuk 13

Het was jaren geleden dat ik voor het laatst op een paard had gezeten, maar ik moet bekennen die spreuken en drankjes werkte wel, ik stapte er net zo snel op al een rider.

Nadat we opgestegen waren, en in twee rijen stonden klonk het bevel rijden, ik zat ergens in het midden van de groep, zodat ik vanuit alle kanten beschermd was.
Ik voelde me wel vereerd met al die riders om me heen, zei waren er om mij te beschermen tegen het kwade.
Twee riders werden vooruit gestuurd als verkenner, het leek me allemaal een beetje overtrokken, ik had nog niets gemerkt van het kwade dat op de loer zou liggen.
Ik vroeg aan een rider die naast me reed hoe lang de rit zou duren, hij haalde zijn schouders op, het was geen spraakzaam type.

Even later kwam Faolan aanrijden, alles is rustig vertelde hij, het is mij te rustig, we moeten nog ongeveer anderhalf uur rijden en dan zijn we bij het grijze woud.
We vermijden de dorpen en steden, en zijn dus langer onder weg, over een half uur ongeveer gaan we door een dicht bos, het is een smal pad met aan beide zijdes hoge eikenbomen, perfect voor een hinderlaag.
Ik heb twee riders vooruit gestuurd, om de boel te verkennen, we zullen straks een stop maken.
Enige tijd later stopte we op een open plek hier wachten op hun terug keer, we hebben voldoende tijd, we moeten rond 02:00 uur in het grijze woud zijn.
Ik haalde een boterham uit mijn rugzak, niemand anders wilde een boterham, terwijl ik mijn boterham zat te eten, verspreide de riders zich.
Drie riders bleven bij de paarden, die rustig stonden te wachten, even later doorbrak een schreeuw, ik denk van een uil de stilte.
Deze schreeuw herhaalde zich even later weer, gevolgd door nog schreeuw maar deze was een stuk dichterbij.
Even later kwamen er twee donkere schimmen op me af, we gaan verder hoorde ik een van de schimmen met gesmoorde stem zeggen, even later kwam het bevel opstijgen.
Met een rustige stap volgden we het pad, ik was blij dat het volle maan was, zo kon ik nog het een en ander herkennen, niet dat ik veel zag, maar het witte zandpad lichte mooi op door de maan.
Hoelang we zo gereden hebben kan ik niet zeggen maar het was een flink stuk, en dat vond mijn lichaam ook.
Over een half uur zijn we bij het grijze woud, werd me in het oor gefluisterd, we zijn ruim op tijd.
Nou dat was mooi om te horen, een heerlijk rustig tochtje, en ik zou blij zijn als ik even zou kunnen lopen.
In de verte hoorde ik weer een uil, en ineens nog geen drie meter van me af, dezelfde schreeuw, maar dan door een van de riders gemaakt.
Ik begreep het pas, toen de rider naast me zei dat de kust voor ons veilig was.
na ongeveer 20 minuten rijden kregen we het bevel om af te stappen, met het paard aan de teugel liepen we verder.

Even later werden de paarden verzameld en weggeleid, Faolan kwam op me aflopen, we zijn er, vertelde hij toch wel met enige trots.
We nemen een kwartier rust en gaan dan te voet verder, het grijze woud licht voor ons.
Wachtposten werden uitgezet, enkele mannen waren een paar boterhammen aan het eten terwijl anderen uit een veldfles dronken, er hing een doodse stilte, en het was een vreemd gezicht daar midden in the middel of nowhere.
Een beetje spookachtig was het wel, ik genoot van de heerlijke stilte en naam ook een paar slokken uit mijn veldfles, mmm warme thee, knap een mens van op.
Even later stond Faolan op, we moeten gaan, er zullen 4 mannen bij de paarden blijven, en de rest gaat mee, in het midden van het Gijze woud is een open plek, en daar moeten we zijn.
En dan is het aan jou Khemron om de kist van Grammar te vinden, twee riders gingen weer vooruit, en even later volgden we.
Om half drie stonden we op de open plek, een vreemde plek, midden in het grijze woud, een cirkel van ongeveer 10 meter doorsnee, in het midden lag een ronde staan.

De riders trokken zich terug in alle richtingen, alleen Faolan bleef, nu is de eer aan jou vertelde hij met een glimlach, drie over drie is moment.
Ja dat heb ik begrepen, we zullen zien, kwam er toch wel een beetje gespannen bij me uit, er hing veel van me af, dat begreep ik maar al te goed.

Ik besloot mijn tijd nuttig te besteden, ik zou eerst maar eens de cirkel verkennen, en kijken of ik een aanwijzing zou vinden.

Ik liep heen en weer en gaf mijn ogen goed de kost, het was me al opgevallen dat er meer stenen lagen, en dat allemaal op een meter afstand ongeveer van de buitenste cirkel.
Ik liep weer naar het midden van de cirkel, ik ging boven op de steen staan, sloot me ogen en concentreerde me op de cirkel, alles wat ik zag was 03:03 uur, een klok met de wijzers op 03:03 uur.

 

Ik keek op mijn horloge, nog vijf minuten te gaan, ik riep Faolan die buiten de cirkel was gaan staan, hij kwam meteen aanrennen, ik heb vier mannen nodig, hij gaf enkele commando’s en, meteen kwamen er vier riders aanrennen.
Ik liet twee riders met de rug tegen elkaar in het midden op de grote steen staan, blijven staan en niet van deze plek afkomen tot dat ik het bevel geef.
En ik wil dat jij met de rug naar de maan gaat staan, zodat je in rechte lijn komt te staan met je schaduw, je moet dus meedraaien met de maan, en ik wil dat je dan staart naar het puntje van je schaduw en niets anders.
De andere rijder in het midden gaf ik de opdracht altijd naar de maan te kijken, en ook met de maan mee te draaien, maar aan blijven kijken.

Ik maakte een schattig waar de maan over vier minuten zou staan, ik liep naar de buitenkant van de cirkel, riep een rider en zette hem op de een meter afstand van de buitenring exact achter de rider die in het midden stond, ook hem gaf ik opdracht met de rug naar de maan te gaan staan.

Een andere rider zette ik tegenover de andere drie, zodat ze recht tegen over elkaar stonden, er stonden nu dus vier riders op een lijn.

De buitenste riders keken naar elkaar toe, en de twee riders die in het midden stonden keken beide naar een van de riders aan de rand van de ring.

Nog twee minuten en dan is het drie uur, ik vroeg aan Faolan of er nog drie rider konden helpen, de een liet ik om exact 03:00 uur zijn zwaard in de grondsteken op de plek waar op dat moment de rider stond, de tweede zou dat in het midden doen, ook om precies drie uur maar dan op het puntje van de schaduw, van de middelste rider.

De riders zouden allemaal blijven draaien, tot drie over drie, dan zou het laatste zwaard in de grond gestoken worden.

Binnen 5 minuten staken er drie zwaarden in de grond, daarna trok ik een lijn van zwaard een naar twee en van twee naar drie.
Van zwaard een trok ik een lijn naar het middelpunt, en het zelfde deed ik met zwaard twee. van boven zag het eruit als een soort pyramide
Als laatste trok ik een lijn vanuit het middelpunt over het de punt van het zwaard dat in de kring stond tot aan de buitenste rand.

Het zag er nu van boven uit als een soort piramide.
Ik wist nu in welke richting in moest zoeken, ik dacht iedere keer aan het getal drie, ehm drie keer drie, ik zal eerst 9 meter vanuit het middelpunt aan houden.

Maar ik merkte al snel dat, dat nooit de oplossing zou kunnen zijn.
Iedereen zou vast en zeker in de cirkel gaan zoeken dus dat zou het nooit kunnen zijn.

Ik besloot maar om 9 meter vanuit de buiten cirkel te nemen, in de lijn die ik had berekend.

Na ongeveer 9 grote stappen was ik bij een grote boom aangekomen, een boom met een dikke stam en volle kruin.
Ik haalde de zaklamp uit de rugzak omdat onder de bomen het te donker was, in de cirkel was alles goed te zien, maar hier dus niet.
Ik scheen op de grond en langzaam omhoog, op de stam zat een dikke laag mos, als een tapijt, ik vroeg aan Faolan die alles met veel belangstelling volgde, of hij de lamp even wilde vasthouden.
Ik pakte met mijn twee vrijgekomen handen, het mos en begon dat eraf te trekken, wat makkelijker ging dan ik gedacht had.

Faolan scheen op de vrijgekomen plek, waar eerst het mos had gezeten, de afdruk van een sleutel werd zichtbaar toen ik er nog een paar keer met mijn hand over ging, om de laatste restjes mos weg te halen.
Hier moet het zijn mompelde ik, dat kan niet anders, ik krapte met mijn vingers alle rommel uit de sleutel, het was wel een vreemd ogende sleutel maar met een beetje fantasie lukte het wel.
Ik vraag me af hoe het nu verder moet, sprak ik tegen Faolan, ik vroeg de zaklamp, en liep om de boom, ik scheen met de lamp op alle denkbare plekken, maar ik kon zo niets bedenken.
Ik klopte met mijn vingers op de boom, en ik ontdekte dat het toch wel anders klonk dan normaal, ik liep naar de boom er naast en tikte ook daar op de boom, en inderdaad het klonk anders, veel doffer.
Ik liep weer terug naar de boom met de sleutel en tikte er wat harder op, het klink inderdaad een stuk holler, sprak ik opgewekt tegen Faolan.
Volgens mij is de boom hol, zei Faolan, zo klinkt het wel.
Ja, inderdaad zo klinkt het wel en zo is het volgens mij ook, maar hoe komen we daar achter zei ik, en ik denk dat de sleutel de oplossing zal geven, dat voel ik.
Maar de vraag is hoe, en hoe komen we daar achter.
Laten we eerst een pauze in gaan lassen stelde ik voor ik heb honger en ik moet even rustig na denken.
We liepen weer terug naar de cirkel, om daar vervolgens rust te nemen, ik ging op de grote steen in het midden zitten.
Een paar strijders zaten bij elkaar, en waren zachtjes aan het praten.
Ik nam een paar slokken heerlijke warme thee uit mijn thermos veldfles, nam een boterham met kaas en zat al kauwend voor me uit te staren.
De naam sleutel en het getal drie kwamen steeds bij me op, drie over drie mompelde ik, alsof ik door een wesp was gestoken veerde ik op, ik denk dat ik het heb.
Ik liep meteen naar de plaats waar de drie zwaarden nog in de grond staken, Faolan was met me meegelopen, de rest van de riders waren gaan staan, ze wisten dat er zonder de kist van Grammar, nooit de verborgen delen van de sleutel zouden vinden.

 

EINDE HOOFDSTUK 13

 

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.