All for Joomla All for Webmasters

Hoofdstuk 10

Ik liep luid roepend richting houthok, met een bonkend hart in mijn keel, bijna bij het houthok aangekomen, zag ik een van de katten zitten.

Bengel, bengel riep ik zachtjes, de kat keek niet op of om, hij bleef maar staren richting houthok, en dit in de houding die we wel kennen van katten, net voordat ze een onschuldig vogeltje willen bespringen.

Ik keek in de richting, die Bengel ook keek, ik zag wat schimmen, maar meer ook niet, ik sloop naderbij, het houthok doemde op voor mijn ogen, ik scheen er met mijn zaklantaren op.

Plotseling schoot de deur open en een eng harig uitziend wezen rende, naar de schutting en sprong er over, blazend schoot bengel er achter aan.

Verbaast van deze flitsende gebeurtenis, was ik achteruit gelopen en over een steen gestruikeld, die daar lag, ik was op mijn achterste terecht gekomen, geschrokken keek ik van het hout hok, naar de kat, en van de kat weer naar het houthok.
Ik besloot mijn angst te overwinnen, ik pakte een dikke stok, die ik aan de kant zag liggen, en liep naar het hok, met opgeheven stok.

Ik opende voorzichtig de deur, zag iets bewegen, wilde gaan slaan maar een stem riep, Henk!!!!!!, Stop!, ik ben het, Daron!!.

Mens Daron je liet me schrikken, ik had je bijna een knal verkocht, wat is er aan de hand, wat gebeurt er allemaal.

We hebben bezoek gehad vertelde Daron, een spion van de kobolden, maar die hebben we verjaagd.
Kobolden hebben een hekel aan katten, vooral het blazende geluid van katten, kunnen Kobolden niet hebben.

Door toeval was er geen kat buiten, dus kon er een Kobold, erg dicht bij het huis komen, maar gelukkig, de katten waren wel binnen, maar waren zeer alert, en erg snel buiten, en ter plaats.

Samen hebben we de Kobold verjaagd, pffff, eigenlijk wel een eng wezen hoor, zo’n Kobold, voegde Daron er nog aan toe.
Ik geloof dat ik hem gezien heb, een harig ding van een meter hoog, die vliegensvlug over de schutting sprong, en er nou niet bepaald fris uit zag, maar zij gezicht heb ik niet kunnen zien, legde ik aan Daron uit.

Haha, zijn gezicht, nou ik weet zeker als jij zijn kop, haha of gezicht ziet dat je, echt zult schrikken, een Kobold is zo lelijk, lelijker kan het volgens mij niet, brrr.

Zal zo zijn, misschien wil ik het ook niet zien, Daron, maar waarom?.

Waarom was hij hier?, ik dacht dat we ervan af waren, ze hebben toch de toilet bril meegenomen, omdat ze dachten dat, dat de bril een deel van de sleutel was.

Ik ben bang Henk, dat ze erachter gekomen zijn, ze weten dat de bril niet de sleutel is, ze zijn dus al terug om verder te zoeken.

Ohw, en wat nu??, vroeg ik aan Daron, kunnen we daar dan helemaal niets aan doen.

Luister Henk, ik weet, dat er enkele krijgers zijn getraind, die mee gaan, om de zoeker van de sleutels te beschermen, en voor de rest weet ik ook niet alles.
Het is een kwestie van dagen dat alles geregeld is, en we klaar zijn om op reis te gaan.

Maar voor dat het zover is moeten we nog veel doen, Henk, de kinderen moeten op de hoogte gebracht worden, jij moet nog verder lezen, en vooral uitrusten, gebruik er de komende dagen maar goed voor.
Omdat het nog erg vroeg in de morgen was besloot ik het bed weer in te duiken, en met het voornemen om een gat in de dag te slepen ben ik in slaap gevallen.

Toen ik voor mijn gevoel na 10 minuutjes de ogen al weer open deed, en op de klok keek, bleken het tot wel wat meer minuutjes te zijn.

Ik had een gat in de dag geslapen, heerlijk warm was het onder mijn dekens, starend naar het plafond zou ik het niet erg gevonden hebben dat iemand mij een ontbijtje op bed zou brengen.

Toen ik na een tijdje naar het plafond had gestaard besloot ik maar om op te staan, zal me ontbijt wel zelf moeten maken mompelde ik.
Mijn voeten wurmde zich in de sloffen, ik schoot een ochtendjas aan en ging naar beneden, ik liep door de kamer en bemerkte, dat de hele tafel vol stond met bekers, borden en nog veel meer, en allemaal gebruikt.
Wat een rommel hebben ze er weer van gemaakt, hadden ze ook wel even kunnen op ruimen, dacht ik bij mezelf, ik zal het straks wel even doen, stel dat er nog visite gaat komen.
Na een paar koppen koffie en een kleine brunch, besloot ik de puinhoop op te ruimen.

Het leek wel of er vergadering was geweest, zo zag de tafel eruit, een half uurtje later zag alles er weer netjes uit, en was er niets meer te zien van de puinhoop die ik had aangetroffen.

Zo opgeruimd staat netjes mompelde ik, nu heb ik wel een kop koffie verdiend meende ik, mijn koffie pauze werd onderbroken door de telefoon.

Moet eerlijk bekennen dat ik niet echt met plezier de telefoon opnam, ik kon me de vorige keer nog herinneren, toen ik oppakte.

Maar gelukkig viel het mee, het was van het werk ze wilde even weten hoe het met me ging.

Ik vertelde ze, dat het nog helemaal niet zo goed ging, ik zou maar rustig aan doen, en maar goed uitzieken.

 

 

Ik ging weer rustig in mijn luie stoel zitten, dronk genietend mijn kopje koffie leeg, en genoot van de heerlijke stilte om me heen.
Ik besloot om straks maar eerst even naar het houthok te gaan, om te kijken hoe Daron het maakte, het was wel erg rustig vond ik.

Ik ruimde mijn kopje op, ging naar de badkamer en nam eerst een douche, zo daar knapt een mens van op, heerlijk fris hees ik me in mijn kleding.

Nadat ik me warm had aangekleed, wandelde ik naar het houthok, onderweg kwam ik Boris tegen, onze rode kat.
Hij kwam meteen naar me toe, ik kreeg de nodige kopjes en ik streek hem even over zijn rug en liep toen verder naar het houthok.
Daar aangekomen bemerkte ik dat Boris me had achtervolgd, ik opende de zijdeur van het houthok en ging naar binnen, Daron!!, Daron!! Riep ik met een zachte stem, ja hier hoorde ik hem zeggen, ik ben boven, en even later verscheen zijn grappige kopje in de opening.

Goede middag Henk heb je lekker geslapen, grinnikte hij, de dag is al bijna weer voorbij merkte hij op.

Jaja ik weet wel dat ik lang geslapen heb, maar ik moest toch goed rusten, dus niet zeuren verweet ik hem.

Hoe is het hier dan? Alles rustig of is er nog iets gebeurd vroeg ik aan Daron.

Nee, Henk het was heerlijk rustig, ik heb een heel gesprek gehad met Nick en Marieke, ze zijn nu ook op de hoogte.
Ze moesten wel even schrikken, toen ik zo op tafel sprong maar dat leek me de beste manier, maar het viel mee, kinderen zijn toch veel makkelijker dan volwassenen merkte hij op.
Ik zeg wat bedoel je daar nu weer mee dan?, haha lachte Daron het gaat nog niet helemaal goed met je, je bent nog een beetje knorrig.

Hou maar op, het is ook niet niets wat ik hier allemaal moet meemaken, bekende ik.
Ik word te oud voor die grappen, en ik moet het allemaal nog een plaatsje geven, en dat heeft even tijd nodig, legde ik uit.

Ja, ik begrijp het ook wel Henk, het is ook best veel wat er op je afkomt, maar de kinderen hebben het goed opgepakt, Torin heeft natuurlijk wel een beetje geholpen, en dat maakte het een stuk makkelijker, en ik vond het best gezellig met je kinderen, zei Daron.

Jaja, murmelde ik, ik vond het maar drie keer niets.
Ik besloot vandaag helemaal niets te doen en heerlijk te relaxen, door het lange slapen was ik niet bepaald fit, en een dagje niksen leek me wel wat.
Daron was al weer naar buiten gegaan, om het fort te bewaken, haha stel je voor zo’n dwerg ent die mijn huis moet bewaken, ik schoot er van in de lach, ohh wat voel ik me veilig, grinnikte ik.

Toen ik even later onderuit gezakt op een stoel zat, met een kop koffie en een pak koekjes, en met het boek Torin voor me was ik klaar voor het volgende deel.

Na een paar slokjes koffie en een stuk of tien koekjes besloot ik het boek maar open te slaan, een beetje met tegenzin, maar ook wel weer nieuwsgierig wat ik nu weer zou lezen.
Ik bladerde naar het vierde hoofdstuk, en begon rustig te lezen, en het vreemde was dat ik nu niet door het boek werd meegesleurd.
Op een langzaam tempo kon ik nu lezen, ik kon mijn ogen niet van de letters afhouden, maar het tempo bepaalde ik nu zelf, en dat was al een hele vooruit gang vond ik.

 

Beste Khemron

 

Als zoeker van de sleutels zul je hulp krijgen van de strijders van Maxtor, deze strijder zijn speciaal getraind voor de reis, ze hebben hun kamp opgeslagen bij de poort, en wachten op jullie aankomst.
Omdat we niet weten wat we gaan tegen komen op jullie reis, kunnen we niet voorzichtig genoeg zijn, daarom deze stap.
Voordat jullie op reis kunnen, moet je eerst in het bezit zijn van Grammars kist, deze kist kan alleen jij vinden om drie over drie, bij volle maan, in het grijze bos.
Drie strijders zullen je begeleiden, zei weten alleen maar de weg naar het grijze woud, en alleen jij kunt de kist van Grammar vinden.
Als zoeker heb jij de gave die niemand anders heeft, helaas ben jij niet de enige zoeker op deze wereld, anders zouden we deze reis niet gemaakt hebben.
We weten wel dat Grammars kist nog veilig is, het grijze woud word bewaakt door de woud nimfen, maar veel kunnen zei ook niet uit richten tegen de kobolden en de andere kwaad aardige wezens, die nergens voor terug deinzen.
Over twee nachten is het zover, dan is het volle maan en zul je Grammars kist gaan op halen, over de inhoud van de kist hoor je later meer, je moet het hier eerst mee doen.
Zorg dat je op tijd klaar staat voor de reis naar het grijze woud.

 

Moge het goede jullie beschermen.

 

Afz. Torin

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.