All for Joomla All for Webmasters

Hoofdstuk 1

Het Geheim van de Boomnimf.

Het was een gure avond, in januari, en het vroor flink, je zag door de ijsbloemen op de ruit niet eens meer wat er buiten gebeurde.

De kachel gromde het uit, en straalde een heerlijke warmte van zich af.
Ik gooide nog enkele blokken eikenhout in het vuur, deze blokken waren nog over van de laatste voorjaarsstorm, die over ons dorpje was getrokken, de storm die flink had huisgehouden in de natuur, vele bomen in mijn omgeving legde het lootje, er zijn enkele bomen door mij toen eigenhandig tot brandhout gezaagd en gekloofd.
Nu gebruikte ik deze eiken blokken om de kamer te veranderen van een koude kille ruimte, in een heerlijke warme kamer, waar mens en dier zich heerlijk thuis voelen.
Een van onze katten lag heerlijk languit voor de knorrende allesbrander, en liet alles om zich heen voor wat het was.
Er branden enkele kaarsen, en de warme chocolademelk was heerlijk, en gaf een extra warm gevoel in deze koude dagen.
Ik zelf zat op een makkelijke stoel, en was na het op het vuur werpen van de houtblokken weer helemaal verzonken in een oud boek die ik op een rommelmarkt gevonden had.
Een groot boek, met een wel hele dikke kaft, het leek op leer, maar dat was het niet, met grote gouden letters die niet echt goed leesbaar waren.
Het boek zag er oud en gebruikt uit, maar was toch stevig en goed leesbaar, op de kaft na.
Een vreemde geur hing rond het boek, muf was de geur zeker niet het was meer de zoete geur van hout, en stoffig was het boek ook al niet wat me toch verbaasde, oude boeken zitten er meestal vol mee en ik heb een allergie voor bepaalde soorten stof.
De letters waren redelijk groot, ik zou het ook nog zonder bril kunnen lezen.
Het was een soort sprookjesboek, met mooie illustraties je kent het vast wel, boeken zoals van de gebroeders Grimm, sprookjes voor iedereen.
Ook dit boek leek op dat van de gebroeders Grimm, maar het begon toch anders dan een sprookje. Het begon niet met er was eens een, dit boek begon met Lees dit boek zorgvuldig, het leek meer op een voorstukje een soort inleiding dus, dan op het begin van het eerste hoofdstuk.
Lees dit boek zorgvuldig, want in dit boek vind je een geheim, de letters zullen het geheim niet weergeven, maar zullen wel aanwijzingen geven, die zullen leiden, naar het geheim van de boom nimf.
Omdat ik eigenlijk niet wist wat een boomnimf was, heb ik dat maar even via Google opgezocht en het volgende gevonden.

Een Nimf (oud-grieks : bruid, gesluierd) is een Griekse halfgodin en daimon die in de natuur leeft, en vaak gebonden is aan een bepaalde plek of plantensoort. De nimf behoort tot de chtonische goden en verschijnt zeer dikwijls, evenals de door hen belagende – Satyrs, Pans, Panisken en andere wezens van dezelfde soort, in het gevolg van Dionysos (boomgod)

Een klein beetje nieuwsgierig begon ik aan het eerste hoofdstuk, ik was nog maar net begonnen met lezen, of mijn ogen werden gepakt door de vele letters die de woorden vormden, en woorden die weer zinnen vormden.
Het leek wel of er een magneet in het boek zat, ik kon mijn ogen eigenlijk op niets anders meer richten, dan op de letters die snel aan mijn ogen voorbij gleden, en ondanks dat dan toch de woorden in mij opnemend.
Het ging over bomen, in allerlei soorten en maten, iedere boom had zijn eigen kracht en uitstraling.
Ik kan me nog herinneren dat ik ooit eens een soort gelijke versie op mijn space had gezet, iedere boom paste dan bij een geboorte datum, en die van mij ging dus over de,

DE APPELBOOM (De liefde)

Tengere bouw, veel charme, aantrekkingskracht, aangename aura, flirterig, avontuurlijk, gevoelig, altijd verlieft, wil liefhebben en liefgehad worden, trouw en een tedere partner, erg gul, wetenschappelijk talenten, leeft voor vandaag, een zorgzame filosoof met fantasie.

Nou ik heb de boom beschreven die bij mij hoort, heb het even moeten opzoeken maar volgens het boek klopte de beschrijvingen op mijn space helemaal.
Maar voor de duidelijkheid heb ik het maar even hier beschreven, het grappige is wel dat ik er dus wel dingen in zie die bij mij passen.
In het eerste hoofdstuk ging het dus over allerlei soorten en maten van bomen.
Dat ik al een keer over dit onderwerp iets op mijn space over geschreven was louter toeval.
Maar de omschrijving over de bomen en hun krachten, voelde wel erg vreemd, ze waren met zoveel kracht en energie beschreven, dat ik me bijna schuldig voelde over het in mijn kachel werpen van de stukken eikenhout.
Ja, het klinkt vreemd maar volgens het boek zit er in een boom meer energie en verborgen krachten dan wij mensen mogelijkerwijs zouden kunnen bedenken.
De enige energie die ik voelde was de warmte die door het verbranden vrij kwam, en dat was eigenlijk voor mij het belangrijkste.
Na het verslavende eerste hoofdstuk, dat alleen maar over bomen ging, kon ik mijn hoofd pas weer afwenden.
Na het eerste hoofdstuk dat ik in een ruk had uitgelezen, nam ik een moment rust.
Het eerste hoofdstuk had me veel energie gekost, erg vreemd.
En ik voelde me moe, en leeg, het leek wel of ik al mijn energie verdwenen was.
Op mijn gemakkelijke stoel en met de heerlijke warmte om me heen, begonnen mijn ogen zwaarder en zwaarder te worden, en ben ik in slaap gesukkeld.
Hoe lang ik geslapen had weet ik niet meer, maar het voelde een stuk koeler en killer om me heen. Ik stond op en rakelde de kachel weer wat op, gooide er zonder er bij na te denken, weer enkele blokken hout op, en dronk mijn koud geworden chocolade melk op, ik had een duf gevoel in mijn hoofd, en voelde me erg moe en leeg.
Ik besloot om maar naar bed te gaan, ik schoof de schuif van de kachel op een andere stand, zodat het hout langzaam zou weg branden, en vannacht de kou uit de kamer zou houden.
De rolluiken waren al naar beneden, hadden de kinderen vast al gedaan.
Vreemd ik had ze niet eens naar bed horen gaan, ik slaap normaal niet zo erg diep.
Na de gebruikelijk rituelen, ging ik naar mijn bed, kroop onder de dekens, draaide me op mijn linker kant, schoof mijn kussen wat meer onder mijn hoofd, en viel zonder problemen al weer snel in slaap.
Hoelang ik geslapen had, kan ik me niet meer herinneren maar ik schrok wakker, ik was helemaal nat van het zweet, ook vreemd! En zo warm was het niet eens!!, buiten was het nog donker en de klok gaf ook al een nog veel te vroege tijs aan.
Het enige wat ik me nog kon herinneren waren de beelden van een lange boom, die helemaal gespleten was tot op de grond, en uit elkaar was gevallen, in twee gelijke delen.
Nadat ik zo wakker was geschrokken, kwam het in mijn gedachte op, dat de kou mij vast een griepje had bezorgd, ik zou morgen wel even naar de apotheek gaan om wat middeltjes te halen, en met dit in mijn gedachten, ben ik weer in slaap gevallen.
De volgende morgen werd ik wakker met het gevoel dat ik stevig aan de drank was geweest.
Toen ik op stond, deed de kou op mijn kamer, me beven als een rietje, beneden in de kamer aangekomen voelde ik nog de lauwe warmte, van de kachel.
Ik besloot toch maar de verwarming aan te zetten, de kachel moest ik eerst schoonmaken, de aslade was vol, maar dat zou ik later op de dag wel even doen.
Ik was vandaag vrij, en eigenlijk was ik er ook wel blij mee, omdat ik me niet echt fit voelde, wat mij betreft mocht het wel weer zomer worden, op de gezellige avonden na had ik niets met die koude dagen.
Nadat ik de verwarming had aangezet, hoorde ik het jengelende geluid van een van de drie katten, ik zal ze meteen even eten geven, ben ik van dat gezeur af dacht ik.
Mijn hoofd stond er echt niet na om dat gejank aan te horen.
Nadat ik de brokjes in de drie bakjes had verdeeld merkte ik dat er in plaats van 3 katten die ik net nog dacht te horen, dat er nog maar een was, ze zouden vast nog wel ergens buiten rondzwerven, zaten zeker achter een paar vette muizen aan, brr, het idee alleen al, muizen jagen in deze kou, en dat dan ook nog door een pak sneeuw ploeteren.
Nadat ik mij gedoucht had, en mijn dikke trui aan had gedaan voelde ik me al een stuk beter, het rammelende gevoel in mijn maag was ook een goed teken, een paar boterhammetjes zouden me goed doen.
Nadat ik me had voorzien van een paar boterhammen met hagelslag en een bak koffie, verliet ik de keuken, en ging naar de kamer, waar het al weer behaaglijk warm werd.
De kinderen waren al naar school, eigenlijk moest ik ook nog weg, even boodschappen doen, maar dat kan morgen ook nog wel, de voorraad kast was nog lang niet leeg, er was altijd nog wel wat reserve, en dat kwam nu dus mooi uit.
Toen ik richting de vaatwasser liep om mijn gebruikte bordje erin te zetten bemerkte ik dat er nog steeds maar een kat bij het voer zat te eten.
Het bleef vreemd omdat ik dat niet vaak mee maakte.
Goed eerst maar eens de kachel schoonmaken, zodat ik hem straks weer lekker kan gaan aansteken, de warmte van een allesbrander is veel fijner dan van centrale verwarming, en omdat ik vandaag nog vrij ben leek het me een goed plan, kon ik nog even verder lezen in mijn boek, lekker glaasje rode wijn, blokje kaas, echt genieten, en dan lekker lezen.

EINDE HOOFDSTUK 1

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.