Het kunstgebitje van mijn Vader


Het is al vele jaren geleden, ik woonde nog thuis en onze ouders hadden een boerderij met varkens, enkele koeien en wat kippen, ook hield mijn vader duiven als hobby!
Naast ons huis hadden we een moestuin, waarin we groenten en aardappelen verbouwden, achter het huis hadden we een kleine boomgaard met wat appelbomen, perenbomen en een oude pruimenboom waaraan elk jaar dikke blauwe en vooral zoete pruimen hingen.
Heerlijk en sappig,  maar dat vonden de wespen blijkbaar ook, zwermen met wespen, mijn moeder had overal al van die wespenvangers neergehangen maar toch ze bleven komen in grote getale.
Achter in een van de hoeken van de boomgaard stond een gammele bijenstal,  deze oude stal had allang zijn beste tijd gehad en werd nu bewoond door familie egel, en een paar roodborstjes met hun jongen.
Naast de koeienstal lag een grote mesthoop, waar regelmatig de kippen waren te vinden, van de tien keer dat de kippen rond scharrelden waren ze zeker acht keer te vinden bij deze grote mesthoop.
Daar schraapten ze hun dagelijkse kostje bij elkaar, rond de kippen stapte vol trots een flink uit de kluiten gewassen haan, er waren maar weinig mensen die in de buurt van zijn harem konden komen.
De scharreleitjes van deze kipjes waren lekker, vers en gezond en moeder maakte er de lekkerste pannenkoeken mee!
Als kind hielpen we onze ouders regelmatig in en om de boerderij er waren voor ons kinderen altijd wel karweitjes te vinden, vooral moeder was er een ster in om van alles te bedenken.
Of we werden even naar de bakker gestuurd voor een paar broden, of naar de kruidenier voor wat dagelijkse dingetjes, maar we kregen ook voldoende tijd om lekker te spelen.
Onze hond die het erf bewaakte speelde altijd mee, er werd dan bijvoorbeeld met een tak gegooid die Fik dan ophaalde, “kom Fik pak hem” Fik rende dan als een gek naar de stok en bracht deze dan zeven van de tien keer terug!
Mijn vader had een kunstgebit eentje onder en eentje boven, maar eerlijk is eerlijk zijn ondergebit zat meer in zijn broekzak dan in zijn mond,  maar tijdens het eten, bij visite of als vader en moeder naar de kerk gingen dan verhuisde het gebit weer van de broekzak naar zijn mond.
Het was een zonnige dag in de maand mei en vader was druk in de moestuin, het was de tijd van spitten, planten en zaaien, om een rijke oogst te krijgen werd er een flinke laag mest op het land gebracht en eronder gespit.
De kipjes hadden al snel in de gaten dat er door het spitten van vader de lekkerste hapjes tevoorschijn kwamen, en het duurde niet lang of de ene wurm na de ander verdween in hun keelgat.
Rond tien uur werd er koffie gedronken, standaard twee kopjes en dan ging iedereen weer verder met zijn werk, en rond 12 uur soms wat later, werd er gegeten.
Meestal werd er warm gegeten, “wat schaft de pot vandaag?” vroeg vader aan moeder toen hij de keuken binnenstapte, werken op het land maakt hongerig dus vader lustte wel wat.
Vandaag eten we aardappels, met worst, jus en verse spinazie met gekookt ei, nou dat lustte vader wel en omdat het eten nog niet helemaal klaar was las vader nog wat in de krant.
Ook wij, de kinderen, zaten inmiddels aan tafel, moeder had ons even daarvoor geroepen en het duurde dan ook niet lang of ik zat samen met mijn twee broers en vier zusjes ook aan de tafel.
Toen moeder tien minuutjes later het eten op tafel zetten werd de krant terzijde gelegd en werd er gebeden, meestal was dat het onze vader.
Na het eten werd er opgeschept en kon het eten beginnen, vader stak zijn hand in zijn broekzak om het onder gebitje op te duiken, hummm
In zijn linker broekzak, geen gebit!, in zijn rechter broekzak, geen gebit!, misschien in zijn buis, linker jaszak, geen gebit!, rechter jaszak, geen gebit!
Woar is mien gebit???, vroeg vader zo ineens uit het niets!
Maar niemand had vaders gebit gezien, een van ons werd naar de slaapkamer gestuurd om te kijken of het gebit nog op het nachtkastje lag, maar ook daar, geen gebit!
Wij kinderen werden door het hele huis gestuurd om maar het gebit van vader te vinden, maar waar er ook gekeken werd er was geen gebit te vinden!
Het duurde niet lang of iemand kwam met de vraag of hij hem niet op het land had verloren had bij het spitten van de moestuin, misschien was hij wel uit zijn broekzak gevallen.
Vader vond dat wel raar omdat zijn pruimtabak nog wel in zijn broekzak zat, hij was er namelijk van overtuigd dat het gebit in dezelfde broekzak had gezeten als de pruimtabak!
Waarom hou je dat ding dan ook niet gewoon in je mond! Zoals iedereen dat doet! Moeder had er een beetje de pee in omdat het eten werd verstoort en het koud stond te worden, dit allemaal omdat vader zijn gebitje kwijt was, en ze was er zo druk mee geweest!
Vader mompelde wat, stond op, en liep zonder nog wat te zeggen de keuken uit, op naar de moestuin, op zoek naar zijn gebit!
Vader keek op weg naar de moestuin naar Fik die grommend en kauwend op de grote mesthoop lag, verbaast bleef vader staan, ahet duurde maar een kort moment voordat vader besefte dat Fik op zijn gebitje lag te kauwen.
Hoe vader het gebitje uit de bek van Flip heeft gered zullen we hier maar niet vermelden maar een warme douche was nodig!
Hoe ging het verder?
Nou om heel kort te zijn, het gebitje werd schoongemaakt en gepoetst alsof het een koperen vaas was en verdween na het eten gewoon weer in zijn broekzak naast de pruimtabak.

IKKE

Een reactie op “Het kunstgebitje van mijn Vader

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.