All for Joomla All for Webmasters

Gaai (Deel 1)

Gaai was best een luie vogel die de hele zomer geen ene bal gedaan had op drie dingen na en dat waren eten, drinken en slapen en dat deed Gaai liefst de hele dag!
En dat kon je ook goed zien Gaai was een flink uit de kluiten gewassen vogel geworden met een wel heel dikke buik!
En het scheelde niet veel of Gaai kon niet meer de lucht in komen al die grammetjes zorgde er voor dat het steeds moeilijker was om te vliegen.
Nu was Gaai daar eigenlijk niet zo mee bezig hij was lui en vliegen pffff je werd er moe van en dat vond Gaai maar niets, nee! Gaai wandelde liever en dan niet verder dan nodig was.
Hij scharrelde zijn kostje bij elkaar aan de rand van een groot bos en daar vrat hij zijn buikje rond om vervolgens op een tak uit te buiken en slapen vond Gaai toch wel het mooiste dat er was.
Dan droomde hij over eten de heerlijkste hapjes kwamen dan voorbij totdat hij kwijlend en met knorrend buikje ehm buik wakker werd.
Ja slapen, luieren en eten waren toch wel de drie belangrijkste dingen in zijn leven en een vriendinnetje dat had Gaai niet.
In zijn gedachten was Gaai de enigste in zijn soort de enigste in de hele wereld misschien wel.
Eerlijk gezegd had hij nog nooit een soort genootje gezien sinds hij uit het nest was gevlogen.
En wat je nog nooit gezien hebt dat mis je ook niet.
Langzaam maar zeker ging de zomer over in de herfst het bos waarin Gaai woonde veranderde elke dag de bladeren kregen prachtige kleuren van rood tot goud en de mist in de morgen maakte er een spookachtig geheel van.
Gaai merkte wel dat alles om zich heen veranderde en ook dat het kouder werd maar zolang er maar wat te eten was lag Gaai er eigenlijk niet wakker van en van de kou merkte hij ook niet zoveel Gaai had een flinke speklaag die hem beschermde tegen de kou.
Het was een slecht jaar geweest voor de bomen een droog jaar en er zaten weinig vruchten aan de boom.
De herfst was gekomen de vruchten zoals eikels en beukennootjes vielen naar beneden en de laatste bladeren dwarrelden al sneeuw naar beneden, en Gaai had al een paar keer een dikke eikel op zijn koppie gehad!
Langzaam maar zeker ging de herfst over naar de winter en het werd kouder en kouder.
Brrrr mompelde Gaai toen hij scharrelend door de gevallen bladeren struinde op zoek naar lekkere hapjes.
Omdat Gaai zo lui was had hij geen nest gemaakt voor de winter en ook geen winter voorraad aangelegd.
En dat was zeker niet slim van Gaai langzaam maar zeker kwam hij daar zelf ook achter en de tijd om te dromen werd steeds minder.
Het koste hem elke dag meer tijd om zijn buikje te vullen en de nachten werden maar kouder en kouder.
Als Gaai de enigste op de hele wereld was geweest dan had hij zich geen zorgen hoeven te maken.
Maar er waren meer bewoners in het bos die honger hadden, regelmatig kwamen er wilde zwijnen en andere bosbewoners voorbij om hun buikje vol te eten.
Tot er bijna niets meer over was Gaai was nu de hele dag al bezig om zijn buikje te vullen en het kwam steeds vaker voor dat het niet lukte en dat Gaai met een knorrend buik  in slaap viel hoewel buik!………de dikke buik werd steeds minder en ook het speklaagje verdween langzaam maar zeker.
Het was volop winter en de eerste sneeuw was gevallen Gaai keek treurig vanaf een tak naar beneden zijn maagje knorde luid…………honger!!…….eten!!
Gaai zat in elkaar gedoken en verstomt op de tak naar de sneeuw te staren en dat uren lang.
Alleen in zijn kleine boven kamertje draaide alles op volle toeren ondanks dat Gaai lui was functioneerde zijn bovenkamertje nog prima.
Er moest iets gebeuren maar wat???
Hij herinnerde zich een van de verhaaltjes die zijn moeder eens vertelde toen Gaai nog piep klein was.

Word vervolgd!