All for Joomla All for Webmasters

De Huisslachting

November is de slachtmaand en voor de winter moet er voldoende voedsel zijn om de winter door te komen, groenten werden gewekt er lagen voldoende aardappels in een met dikke laag stro bedekte kuil en er werd een varken geslacht!
Vele gezinnen hadden een varken in de schuur, met o.a. het keuken afval en het afval uit de moestuin werd het varkentje vet gemest!
Enkele dagen voor de slacht werden er de nodige voorbereidingen getroffen de boel kreeg een flinke schoonmaak beurt, ook de ladder waaraan het geslachte varken kwam te hangen kreeg een beurt.
Op de dag zelf werd het arme varkentje met zachte hand naar buiten gedreven, varkens zijn eigenwijs en soms was het met harde hand.
De huisslachter legde een patroon in het schietmasker, er waren twee soorten, een voor varkens en een voor runderen en andere grote dieren.
Het schietmasker werd voor de kop van het varken gehouden en als de slachter schoot dan kwam er een pin uit het masker en schoot in de kop van het varken de hersens in!
Met een scherp mes werd er dan in de ader van de hals gestoken om het bloed uit het arme beest te laten lopen
Men hield er een grote bak bij om het bloed op te vangen, het bloed werd daarna geroerd tot het koud was.
Als het bloed eraf was dan werd er meestal een borreltje geschonken, en dat zal vast wel eens uit de hand gelopen zijn..
Maar goed het varken lag daar levenloos op de grond en met heet water word dan de huid losgemaakt en afgekrabd dat was een heel karwei, de nagels werden verwijderd en soms kwam er ook een brander bij om de haren weg te schroeien, daarna werd het geheel afgespoeld met water.
Daarna werd het varken op de ladder gehangen en daar werd het varken losgesneden en ontweid, de volgende stap was om het varken in tweeën te hakken met een bijl.
Als dat allemaal gebeurt was dan werd het varken nog gekeurd maar dat gebeurde ook niet altijd vooral in vroegere jaren werd dat niet gedaan.
Maar later gebeurde dat zeker wel, en werd het varken als het leefde ook nog gekeurd.
Maar goed of dezelfde dag of de volgende dag werd dan het varken verwerk, de pootjes en de staart waren voor de erwtensoep, een deel van het vlees werd gewekt, reuzel werd uitgebakken, darmen werden schoongemaakt en werden gebruikt voor het maken van worst.
Er werd ook vlees gepekeld, vlees werd in een grote ton gelegd tussen de pekel, zout conserveerde het vlees dan.
De kop van het varken werd gekookt net zolang tot het vlees eraf gehaald kon worden en dat werd dan ook weer verwerkt, en bijvoorbeeld gebruikt voor balkenbrij of andere gerechten.
Er werden dus worsten gemaakt er werd gepekeld, hammen gedroogd in de schoorsteen boven de kachel, baklever, bloedworst en balkenbrij werden er gemaakt en ga zo maar door!
Nu zouden we het vlees invriezen maar toen hadden ze geen vriezer en zelfs geen koelkast dus alles moest op een geheel andere wijze worden geconserveerd.
Zoals pekelen, droogzouten, drogen, inmaken, roken en noem maar op, er werd niets weggegooid alles van het varken werd gebruikt.
Het slachten van een varken was toch wel een blije gebeurtenis hoewel het arme varken er vast anders over dacht, maar het was eten en dat was het belangrijkste.
Nu zullen jullie vast denken wat is dit nu voor een onderwerp maar mijn Opa de vader van mijn moeder was boer en ook huisslachter, daar werd extra geld mee verdiend.
Ik zal mijn oom eens een keer vragen of daar ook een opleiding voor was vroeger of dat iedereen dat zomaar mocht doen.
In de tweede wereld oorlog werd er veel clandestien geslacht, en dan vaak in de nachtelijke uren!
Nu ben ik zelf geen slachter en ik zal dat ook nooit worden, als het varken dood is dan heb ik er geen moeite meer me maar het Killing gebeuren sla ik liever over.
We eten allemaal vlees maar vergeten vaak waar het wegkomt dat is ook het makkelijkst denk ik, er zijn vast mensen die niet eens weten waar het karbonaadje wegkomt!

IKKE

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.