All for Joomla All for Webmasters

Beau en het konijn van de buren

Beau En Het Konijn Van De Buren.

Ik kan me nog een belevenis herinneren die we met onze hond Beau meegemaakt hebben en die wil ik jullie niet onthouden.

Onze hond Beau is een golden Retriever en ik weet niet of jullie het weten maar Golden Retrievers zijn speciaal gefokt voor de jacht.
En daardoor zijn het beste geschikt voor het apporteren van o.a. waterwild zoals bijvoorbeeld eenden en ganzen.
Zwemmen kan onze hond dus als de beste water daar is ze gek op ben je aan het wandelen en je komt bij een modderpoel dan kun je er op wachten of ze ligt er op de rug in.
Retrievers hebben een goed karakter en een dikke vacht, een paar keer per jaar is ze in de rui dan rollen de plukken haar weer over de grond en niet zo’n klein beetje ook onze stofzuiger is er al overspannen van geworden.
Vorige week woensdag toen ik van mijn werk terug kwam liep Beau achter het huis normaal komt ze dan meteen aan gesprint om je te verwelkomen met haar kwispelende staart maar deze keer niet.
Op een afstandje sta ik naar haar te kijken en vraag me af waarom ze niet komt, ik zag dat ze wat in haar bek had iets wat ik op deze afstand niet kon zien!
Ik loop naar haar toe en toen ik dichterbij kwam zag ik meteen dat ze een konijn in de bek had.
En ik zag meteen dat het geen wild konijn was deze was namelijk wit met zwarte vlekken.
Het duurde echter even voordat ik dat konijn in mijn handen had, wat een Golden Retriever vast heeft laat ze zo nog niet los, het woordje los hielp ook al niet integendeel maar goed om een lang verhaal kort te maken ik heb gewonnen.
Toen ik het konijn dan eindelijk in mijn handen had kon ik het diertje beter bekijken het was me  al opgevallen dat het een tam konijntje was.
Helaas zat er geen leven meer in het arme beestje, erg sneu die K… Hond ook!.
Het vreemde was dat het arme diertje me ook nog eens bekent voor kwam, ik dacht waar heb ik dat beestje dan eerder gezien?.
Ohw shit!! (sorry voor mijn woordgebruik) maar dat is het konijn van de buren volgens mij.
Ojeee!!…ja idd dat is het konijn van de buren!!,
Rob of Bob iets met ob erin dat wist ik nog wel.
Ojeee……ik sta hier met een dood konijntje in mijn hand en wat moet ik daar nu mee? ik zal maar bekennen dat ik er flink mee in mijn maag zat!
Ik wist namelijk dat de kinderen van buurman Ronnie er ontzettend gek mee waren, en dat ze regelmatig met dat arme konijntje op het gras zaten te spelen.
En nu had Beau dat arme diertje naar de eeuwige knollenvelden geholpen en dat vond ik geen prettige gedachte.
Ik durfde ook niet zo met dat dode konijntje naar de buren te stappen,
en te zeggen kijk daar is Bobbie dan maar hij is wel een beetje dood!!.
Nee…..echt niet!!, dat ging niet gebeuren dat kreeg ik niet over mijn hart
ik had echt te doen met die arme kindertjes een nieuwe kopen was ook geen optie je vind nooit een konijn met dezelfde vlekken.
Ik maar denken wat moet ik nou doen?, ik kreeg het er al van in mijn maag
Het duurde een tijdje voor ik de oplossing had bedacht, mijn plan was om het konijntje als het donker was om het dan stiekem terug te leggen in zijn hokje.
En als ze hem dan morgen zouden vinden dan zouden ze vast denken dat het arme ding misschien wel een hart verlamming had gehad of iets in die geest.
Voor mijn gevoel duurde het uren en uren voordat het donker werd, maar dan eindelijk was het zover en ik had ook nog geluk.
Het was namelijk volle maan en dat kwam mooi uit voorzichtig en bijna geruisloos sloop ik richting konijnen hokje ik voelde me als een marinier op missie.
De maan verlichte op een zacht zilveren manier mijn weg naar het konijnenhok van de buren mooier kon het niet.
Voorzichtig legde ik het konijntje terug in zijn hokje op een laagje stro.
Met de gedachte dat ik het toch maar mooi geregeld sloop ik als een dief door de nacht weer naar huis aan.
Daar aangekomen heb ik een paar borreltjes genomen voor de schrik dat was wel even nodig ik trilde nog van mijn avontuur met het konijn.
Het was al weer een week geleden, dat ik het konijntje netjes terug had gelegd in zijn hokje en ik moet eerlijk bekennen dat ik het voorval met het konijntje al lang weer was vergeten, misschien wel verdrongen geen idee maar ik dacht er niet meer aan.
Totdat ik Ronnie tegen kwam, hij vroeg hoe het met mij was, ik zeg prima en met jou? ja met mij gaat het ook goed ach je kent het wel even een babbeltje op straat, hoe is het met jou goed en met jou bla bla bla
Maar goed we kwamen een beetje aan de babbel ineens leeft hij op, oooh…. ik moet je nog iets vertellen!!,
En vol vuur begint hij zijn verhaal.
Jij kent ons konijn Bassie toch wel??, ik dacht meteen ohh…nee!. ik kreeg meteen weer dat vervelende gevoel onder in mijn buik!!.
Ik zeg Bassie?, ja Bassie ons konijn daar is namelijk iets heel vreemds mee gebeurd ging Ronnie verder!!!.
Ehh o,ja?? Vroeg ik (en ik dacht meteen oh nee….fuck hij weet het), ehm jahaa die ken ik wel (vulde ik aan).
Dat is toch jullie konijntje dat leuke beestje met die vlekjes en heel lief en een erg rustig beestje, toch?.
Ja erg rustig zegt Ronnie, maar wat ik je nu ga vertellen is toch wel een heel vreemd verhaal en hij kwam wat dichter bij me staan, zijn blik word ernstig en op een fluisterende toon vervolgt hij zijn verhaal.
Vorige week dinsdag komen de kinderen van school om even later naar het hokje van Bassie te gaan om hem te voeren en om het water te verversen.
Bassie lag stil in een hoekje en bewoog niet meer hij was zo dood als een pier.
ik denk zelf een hardstilstand of zoiets, ik zeg o ja?, jaaha dat kan ook bij konijnen gebeuren.
Tja, en wat moet je dan?, de kinderen stonden daar volop in tranen.
Er zat niets ander op dan het maar op een respect volle manier te doen.
Dus hebben we hem maar begraven, even een moment van stilte!
De kinderen hadden ook nog een gedicht geschreven dat ze voor gingen lezen bij zijn grafje.
Het was voor de kinderen ook de eerste keer dat er een konijn doodging dus hebben we hem netjes met respect begraven.
We hebben nog een kruisje op zijn grafje gezet het was een mooi afscheid voor een konijn ik kan niets anders zeggen.
Maar nu komt het twee dagen later, dus donderdag was het, besloot ik om het hok schoon te maken, zaterdag komt er namelijk een nieuw konijntje.
Dus ik open het hok en ik schrik me de pleuris ik viel achterover van de schrik het hart zat voor mijn gevoel achter in mijn keel.
Bassie lag weer in zijn hokje……is dat vreemd of niet??,
Ik zeg huhh, ehhh jahaaa dat is wel heel erg vreemd dat zoiets kan dat begrijp je toch niet!!!!.

Volgende keer als Beau weer met een dood konijntje in zijn bek komt aanwandelen dan gaat hij meteen in de groene container ehm het konijn dan he 😊.

 

IKKE

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.