All for Joomla All for Webmasters

Al in een groen knollenland..

Al in een groen, groen, groen, groen knollen-knollen-land,
Daar zaten twee haasjes heel parmant,
En de één die blies de fluite-fluite-fluit
En de ander sloeg de trommel.

Toen kwam opeens een jager-jager-man
En die heeft er een geschoten
En dat heeft naar men wel denke kan,
De ander zeer verdroten

 

Nou er zijn maar weinig mensen die dit liedje of versje niet kennen.
Zoals jullie allemaal weten is op 15 oktober de wildtijd weer begonnen.
En stel je eens voor dat je een haasje bent……………

En je Loopt, ehh…ik kan beter schrijven je huppelt als haasje lekker in het rond.
Je huppelt door het knollen land samen met je vriendje, je knabbelt aan de oranje worteltjes of knollen van boer Harm.
Je drinkt wat water uit een poel, and make Love like Rabbits do, je zorgt er voor dat je wat vet reserves opbouwt voor de komende winter.
Zorgen heb je niet en bang ben je zo nu en dan, bijvoorbeeld als er een vos in de buurt rondsnuffelt of als er een grote roofvogel boven je hoofd cirkelt.
Maar voor de rest heb je prachtig leven en bij verveling speelt je op de fluit en de ander wat op de trommel, hoe mooi kan het leven zijn.
Ook deze prachtige zonnige dag in oktober waar de mens heerlijk op het terras zit, met een glaasje rosé en wat tappa’s.
Ook op deze dag huppelen onze twee vrienden door het bos, richting het land van boer Harm waarin de heerlijkste wortelen en knollen staan.
Ook de boerenkool is dit jaar overheerlijk tja dan wel zonder worst natuurlijk, je weet natuurlijk wel dat haasjes vegetariërs zijn.
Ze moeten nog wel een paar honderd meter huppelen voordat ze er zijn.
Ze moeten nog door  de groene weidse van Boe de Koe en dan zijn ze bij het huisje van boer Harm.
Ze moeten opschieten want vanavond moeten ze nog muziek maken op het feestje van de familie Egel.
Het is namelijk zo dat elk jaar in oktober net voordat de winter begint de Egels een feestje geven.
Op dit oktoberfeest komen dieren van heinde en verre om samen feest te vieren.
De twee haasjes scheppen een beetje op tegenover elkaar over het aantal wortels dat ze achter elkaar op kunnen eten.
Grijsoor het haasje met de trommel vind natuurlijk weer dat hij de meeste op kan, wel tien verteld hij trots aan Stamper het haasje met de fluit.
Deze moet er natuurlijk hartelijk om moet lachen.
Stamper is de dikste van hun tweeën en kan eten als de beste in zijn hartje weet Grijsoor ook wel dat hij het nooit kan winnen van Stamper, daarom pakt hij zijn fluit en begint er op te spelen.
Grijsoor blijft niet achter en pakt zijn kleine trommeltje en terwijl ze spelen lopen ze verder richting moestuin van boer Harm.
Plotseling schrikt Stamper van een luide knal en hij laat van schrik zijn fluit vallen.
Als een haas rent hij er vandoor richting de bosrand in zijn ooghoeken ziet hij nog hoe zijn vriendje Grijsoor bewegingsloos op de grond ligt zijn trommeltje ligt een eindje verderop.

Tinus Jager is een vriendelijke man Tinus Jager is een jagersman en elk jaar vanaf oktober struint Tinus Jager door de velden op zoek naar wild.
Hij is dan altijd samen met zijn hond Beau die het geschoten wild voor hem ophaalt.
In zijn hand heeft Tinus Jager de jagersman (door zijn vrienden T.J. genoemd) een groot geweer.
Het jachtgeweer is gevuld met patronen(kogels) die weer gevuld zijn met vele korreltjes hagel.
Zodat Tinus er zeker van is dat hij ook raakt waarop hij schiet.
Het is namelijk zo dat als Tinus mis schiet dat dan zijn hele dag is vergald de rest van de dag loopt hij dan te mopperen.
Vooral zijn beide kinderen Nick en Marieke, worden daar dan weer de dupe van en dat is ook niet leuk voor hun.
Het is een prachtige zonnige dag in oktober ook deze dag struint Tinus langs de rand van het bos op zoek naar vette hazen en konijnen, hij tuurt dan met zijn verrekijker over de weilanden en knollenvelden.
Tinus is echt een voorstander van een goed wildbeheer daarom schiet hij alles wat voor zijn geweer komt dood.
De hele morgen heeft hij nog geen wild gezien nee het was een tamme morgen.
Als hij even later over het groene, groene knollenveld tuurt ziet hij twee huppelende haasjes. Ziet hij dat goed? Loopt de een met een fluit en een met een trommeltje?
De haas met het trommeltje ziet er wel heel erg vet uit vind Tinus en dat is het belangrijkst.
Rustig pakt Tinus zijn mooie glimmende jachtgeweer en richt op het haasje met de trommel.
Het heeft Tinus een hele zondag middag gekost om zijn jachtgeweer zo prachtig te laten glimmen, het jachtgeweer ziet hij toch wel een beetje een verlenging van zijn ego.
En terwijl hij zijn gepoetste jachtgeweer pakt loopt het water in zijn mond bij het zien van zo’n vette haas.
De gedachte dat deze haas flink geld zal opbrengen bij de poelier laat zijn hart nog sneller kloppen.
Zorgvuldig richt hij zijn jachtgeweer op de vette haas dan haalt Tinus de trekker over, een luide knal klinkt over de knollenvelden rook komt er uit zijn geweer.
Vogels vliegen luid schreeuwend op en met hun staart tussen de benen gaan ze er vandoor. Tinus ziet hoe de ene haas het haasje is geworden van zijn actie als hij word geraakt en dood neervalt.
Hij ziet ook hoe het andere haasje er als een haas vandoor gaat.
Met een voldaan gevoel komen Tinus en zijn hond Beau een tijdje later bij de poelier.
Hij vangt een vette prijs voor een vette haas, Tinus zijn dag kan niet meer stuk.
Dan gaat hij weer naar huis om daar aangekomen meteen zijn geweer schoon te maken en in de olie te zetten, en klaar te zetten voor de volgende jacht.

Boris de poelier in de volksmond ook wel de rooie(rode) genoemd, natuurlijk vanwege zijn rode haren.
Boris is druk bezig het arme haasje het vel over de oren te trekken.
Met een brede glimlach om zijn mond is hij nog in gedachten bij Tinus die hij ook het vel over de oren heeft getrokken
De Rooie heeft namelijk een veel te lage prijs betaald aan Tinus voor deze vette haas, wat een sukkel denkt hij.
Als het stropen klaar is, word de haas in delen uit elkaar genomen, en de prachtige hazenrugfilets worden netjes verpakt en in een koelcel gelegd, klaar om naar een van de klanten van Boris te gaan.

Elk jaar maakt Hendrik de kok voor 15 oktober een wildkaart, hij heeft de kaart netjes op tijd ingeleverd bij zijn baas, die vervolgens de kaart weer netjes gereed maakt voor de drukker.
Ook dit jaar Hendrik de kok weer een kaart gemaakt, dit jaar heeft hij er ook hazenrugfilets met rode portsaus en veenbessen opgezet.
Een heerlijk gerecht waarvan weer vele gasten zullen smullen te minste dat hoopt hij.
Bij poelier Boris besteld hij elk jaar zijn wild dit jaar dus ook de hazenrug filets.
Als hij op een prachtige zonnige dag voor een gast dit heerlijke stukje scharrelvlees aan het bereiden is, leest hij terwijl hij de heerlijke geuren opsnuift een berichtje die hij net ontvangen heeft op zijn telefoon.
Hij schudt zijn hoofd erg lang kan hij bij dit berichtje niet bij stilstaan want het is hard werken, op deze zonnige dag, en vele monden moet weer gevoed worden.

De gast besteld een flesje rode wijn en is bereid er flink voor te betalen.
Als de gast een tijdje later aan de wijn heeft geroken, en de geuren van bosviolen tot zich neemt.
Dan proeft hij de volle smaak van deze wijn het is een heerlijke wijn met een goede afdronk.
Dan word een bord voor zijn neus gezet, hij bewonderd het prachtig opgemaakt bord, waarop twee hazenrugfilets op een mooie rode portsaus.
De heerlijke zoete geuren van veenbessen en port vinden zijn neus, mmmm, het water loopt in zijn mond.
Als hij iets later het eerste stukje hazenrugfilet in zijn mond stopt eindigt eigenlijk mijn verhaal over de twee haasjes die in een groen knollen-knollenland zaten.

Al in een groen, groen, groen, groen knollen-knollen-land,
Daar zat een haasje heel parmant,
Hij blies de fluite-fluite-fluit
Een eind aan dit verhaaltje,
en dat is dan nu uit!

IKKE

 

 

 

 

 

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.