All for Joomla All for Webmasters

Gevulde Eitjes

Een van de eerste dingen die ik moest leren toen ik begon als leerling kok bij Annink-Pot was het maken van hapjes.
En ik hoef jullie niet te vertellen dat er heel veel hapjes, echt héééééééél véél hapjes nodig waren in de week.
Een van de hapjes was het gevulde ei gemaakt van de scharreleieren van Geert Morsink.
Een hapje waar ik na al die jaren nog een gruwelijke hekel aan heb, ik durf bijna wel te schrijven dat ik gevulde eieren haat!.
Er was eens een mooie zonnige dag ehm of misschien ook wel regenachtige dag in het leven van leerling Henk.
We waren weer druk in de weer met het maken van hapjes zoals bijvoorbeeld de ham asperges, de harde worst met Amsterdamse ui, de toastjes met dit of een toastjes met dat, de gevuld tomaatjes en de gevulde eitjes.
Ik maakte die dag de gevulde eitjes, ach je kent het wel, eerst eieren koken, dan vloeken bij het pellen omdat ze te vers waren, wassen omdat dat zo hoorde want geel op het randje van de eidooier mocht niet van de chef, nee dat was verboden!
Na het wassen kwamen ze op een droge doek te liggen met de open kant naar beneden,  zodat ze konden uitlekken.
Bij Annink-Pot hadden ze van die mega grote aluminium platen, echt groot, vooral voor zo’n klein manneke als ik, en één zo’n plaat kwam helemaal vol te liggen!
Na dat karwei werden de eidooiers door een zeef gewreven want dat zorgde er voor dat er geen stukjes eidooier in de vulling terecht kwamen.
Aan het dooiermengsel werden dan allerlei ingrediënten toegevoegd zoals bijvoorbeeld roomboter, mayonaise, mosterd en nog wat smaakstoffen. Dit werd gemengd/opgeklopt tot er een mooi romig en smaakvol geheel was ontstaan.
Als dat mengsel tot tevredenheid was bereid dan werd er een spuitzak mee gevuld.
De eieren werden omgedraaid om vervolgens te worden voorzien van een prachtige rozet van dit eimengsel.
Dat was een heel werk!, want het moest er wel netjes uitzien!
Het ging niet zoals mijn moeder dat deed, want dat waren eidooiers met mayonaise, mosterd en Maggie door elkaar geprakt dat in een half ei gepropt met een lepel en klaar was Klara!
Nee!…. we waren kok en het moest wel netjes gebeuren anders kregen we ruzie met de chef.
Als alle halve eieren waren voorzien van een mooi rozetje dan kwam de garnering.
Tja…..ook dat was nogal een dingetje, priegelwerk was het, meestal kwamen er drie dingetjes op waarvan krulpeterselie er één was.
Daarbij moest wel iets van rood zoals bijvoorbeeld paprika, tomaat of radijs en soms ook viseitjes, kortom een heel prutswerk dus!
Het was dus al met al van ei naar gevuld ei een heel karwei vooral als het er meer dan honderd waren.
Als dan eindelijk de gevulde eitjes netjes naast elkaar lagen, dan werd het tijd om ze naar de koelcel te brengen.
In de koelcel konden ze dan mooi opstijven en lekker koud worden, per slot van rekening was het een onderdeel van het koude bittergarnituur!
Nou luitjes, zo gebeurde het dus ook op deze dag. Ik liep voorzichtig met dat grote plateau op de schouder achter naar de koelcel, en de koelcel lag ook nog eens een heel eind van de keuken af.
Ik liep even later de koelcel binnen en toen gebeurde het!!!!

Maar eerst moet ik even vertellen dat de vloer pas vervangen was, de oude vloer was door de keuringsdienst van waren afgekeurd.
En de TD-tjes leek het wel een goed idee om op de bestaande vloer Trespa platen te leggen, mooi makkelijk en snel klaar en niet duur!
En het was mooi strak en goed schoon te houden, de Trespa platen waren ook nog eens mooi wit dus een mooi helder en net geheel.
Als die vloer erin lag zouden we van de keuringsdienst van waren over de vloer nooit meer klachten horen!!
Maar een van de nadelen van deze vloer was de antislip laag die er NIET opzat!!! want daar hadden de TD-tjes helaas niet over nagedacht!
Een druppel water en de vloer was sneller dan de ijsbaan in het Thialf!
Tja…..om een lang verhaal niet langer te maken dan nodig is 😉 want even later lag Leerling kok Henk tussen de gevulde eitjes.
En ik wist meteen hoe een ham asperge en een stukje harde worst met Amsterdamse ui zich voelde op een mooie schaal met wit papier belegd naast de gevulde eieren.
Ik hoef denk ik niet te beschrijven hoe ik me voelde?
Ten eerste moest ik de koelcel een beurtje geven zodat de witte met ei belegde vloer, wanden en noem het maar op weer helemaal schoon en netjes werden
En ik moest weer helemaal opnieuw beginnen met de gevulde eieren.
Ach je kent het wel, eerst eieren koken, dan pellen………………………………

Henk